I SA/Gl 1246/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. . na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie ulgi podatkowej w zakresie dochodów z najmu lokalu p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. o umorzeniu postępowania podatkowego wszczętego na wniosek A. G. w sprawie ulgi podatkowej od najmu lokalu. Na powyższą decyzję A. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W toku postępowania skarżący złożył pisma z dnia 8 i 10 stycznia 2013 r., w treści których zwrócił się "o wycofanie" jego "prośby w tej sprawie" oraz aby "Sąd dał [mu] już spokój". W związku z treścią wskazanych wyżej pism na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 stycznia 2013 r. wezwano skarżącego do jednoznacznego sprecyzowania charakteru tych pism, w szczególności o wyjaśnienie, czy pismami tymi cofa skargę, czy też stanowią one innego rodzaju pisma (np. sprzeciw) w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że skarżący cofa skargę. Jednocześnie pouczono skarżącego o treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a także poinformowano, że cofnięcie skargi oznacza jego rezygnację z kontynuowania wszczętego przez niego postępowania przed sądem administracyjnym. Przesyłka polecona zawierająca powyższe wezwanie została doręczona w dniu 24 stycznia 2013 r. W piśmie z dnia 24 stycznia 2013 r., nadanym w dniu 28 stycznia 2013 r., skarżący złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa"), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie z kolei do art. 161 § 1 pkt 1 ppsa Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W omawianej sprawie skarżący w piśmie procesowym z dnia 24 stycznia 2013 r. złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. Sąd uznał przy tym, że cofnięcie skargi nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też do utrzymania w mocy aktu, który dotknięty byłby wadą nieważności. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa w związku z art. 60 ppsa orzekł jak sentencji.