I SA/Gl 1247/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Miliczek – Ciszewska, , , po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 r. i pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia [...]r. nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. stwierdziło uchybienie przez Zdzisławę W. (dalej zwana również: skarżącą) terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Gminy i Miasta K. z dnia [...]r. nr [...]ustalającej wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 r. w kwocie [...]zł i pozostawiło odwołanie od powyższej decyzji bez rozpatrzenia. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach - za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. - wniesione zostało pismo z dnia 8 października 2014 r. podpisane przez Z. W. oraz J. B., oznaczonego jako "Grzecznościowy notarialny pełnomocnik Z. W.." Pismo zatytułowane zostało "Skarga na decyzję Burmistrza Gminy i Miasta K. nr [...] z dnia [...]oddaloną bez rozpoznania zasadności odwołania, przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze jw. w dniu [...]r., i wydało odmowne POSTANOWIENIE". W uzasadnieniu powyższego pisma wskazano między innymi na "bezprzedmiotowe" uzasadnienie "odmownego postanowienia" oraz na nieskuteczne doręczenie decyzji dotyczącej wymiaru podatku. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 listopada 2014 r. uznano, że przedmiotem skargi z dnia 8 października 2014 r. jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...]. Poinformowano przy tym skarżącą, że J. B. nie jest uprawniony do występowania w charakterze jej pełnomocnika przed sądem administracyjnym, ponieważ z treści skargi wynika, że nie jest on adwokatem, radcą prawnym, rodzicem, małżonkiem, rodzeństwem lub zstępnym, jak wymaga tego art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. (zwanej w dalszej części uzasadnienia: P.p.s.a.). Wobec tego przyjęto, że skarżąca występuje samodzielnie w postępowaniu ze skargi z dnia 8 października 2014 r. Poinformowano jednocześnie skarżącą, że za przedmiot skargi z dnia 8 października 2014 r. uznano postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r. nr [...]. Pouczono przy tym skarżącą, że przedmiotem skargi nie może być wskazana w niej również decyzja Burmistrza Gminy i Miasta K., ponieważ możliwość zaskarżania decyzji administracyjnych ograniczona została jedynie do tych decyzji, które jako ostateczne kończą postępowanie w sprawie, od których stronie nie przysługuje żaden środek ich zaskarżenia. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 listopada 2014 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r. nr [...]w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczono jednocześnie skarżącej odpis odpowiedzi Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. na skargę. Przesyłka adresowana do skarżącej, zawierająca wymienioną wyżej korespondencję, w tym odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi doręczona została skarżącej w dniu 25 listopada 2014 r. W piśmie z dnia 30 listopada 2014 r., nadesłanym e-mailem w dniu 1 grudnia 2014 r., skarżąca stwierdziła między innymi, że "dalsze prowadzenie w/w sprawy mija się z sensem" oraz że nie chce się sądzić z Samorządowym Kolegium Odwoławczym. Podkreśliła, że "ukrzywdziła" ją Gmina K. zawyżając podatek. Zadała pytanie, że skoro decyzja podatkowa nie może być przedmiotem skargi, to "czy jest sens dalszego prowadzenia tej sprawy???". Należny wpis od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata – w tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod odpowiednim rygorem uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpatrywanej sprawie termin przewidziany na uiszczenie wpisu od skargi upłynął skarżącej bezskutecznie z dniem 2 grudnia 2014 r., a to wobec doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu w dniu 25 listopada 2014 r. Z uwagi na nieuiszczenie wymaganego wpisu, należało zatem odrzucić skargę zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia. Na marginesie Sąd informuje skarżącą, że kwestie związane z niemożnością zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji Burmistrza Gminy i Miasta K. z dnia [...]r. nr [...]ustalającej wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 r. w kwocie [...]zł były już przedmiotem pouczenia, zawartego w piśmie z dnia 20 listopada 2014 r. Niemniej jednak Sąd wskazuje, że skargę na określoną decyzję wnieść można dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia; w odniesieniu do decyzji, z którą nie zgadza się skarżąca, środkiem takim jest odwołanie. Omawiana decyzja wydana została w pierwszej instancji i nie jest decyzją ostateczną. Stąd nie przysługuje na nią skarga do sądu administracyjnego. Natomiast w przypadku, gdy stwierdzone zostało uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji, przysługuje stronie skarga do sądu administracyjnego na postanowienie stwierdzające uchybienie terminu. Z uprawnienia do złożenia takiej skargi skarżąca skorzystała, jednak z powodu nieuiszczenia należnego wpisu skarga została - niniejszym postanowieniem - odrzucona. Strona uprawniona jest natomiast również do złożenia - do organu administracji publicznej - wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia odwołania od decyzji.