I SA/Gl 1254/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agata Ćwik – Bury po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej za zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za wybrane miesiące 2014 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia S. S. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 listopada 2018 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez własnoręczne podpisanie skargi albo nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi, złożenie dwóch odpisów skargi oraz określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego. Jednocześnie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania awizowana była dwukrotnie – w dniu 3 grudnia 2018 r. oraz 11 grudnia 2018 r. i odebrana została w dniu 18 grudnia 2018 r. W dniu 27 grudnia 2018 r. skarżący nadał korespondencję zawierającą m.in. uzupełniony i podpisany egzemplarz skargi. W dalszej kolejności Sąd podjął czynności, zmierzające do wyjaśnienia z operatorem pocztowym kwestii doręczenia przesyłki zawierającej wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu od skargi, poprzez wyjaśnienie, komu wydano w dniu 18 grudnia 2018 r. tę przesyłkę oraz gdzie umieszczono zawiadomienie o powtórnej jej awizacji. Z odpowiedzi operatora pocztowego wynika, iż zawiadomienie pozostawiono w skrzynce oddawczej a przesyłkę wydano adresatowi (skarżącemu). Sąd podjął również czynności zmierzające do wyjaśnienia ze skarżącym daty uiszczenia w niniejszej sprawie wpisu od skargi. Z nadesłanej dokumentacji oraz z potwierdzenia uiszczenia wpisu wynika, iż wpis od skargi w niniejszej sprawie uiszczony został w dniu 27 grudnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: P.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Zgodnie zaś z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a, każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ponadto, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Jeżeli powyższych wymogów nie spełnia skarga, mamy do czynienia z jej brakami formalnymi, które podlegają uzupełnieniu w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Ponadto, zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Sytuacja taka występuje w niniejszej sprawie. Po pierwsze bowiem, pomimo odebrania przez skarżącego przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu w dniu 18 grudnia 2018 r., uznać należy ją za skutecznie doręczoną z dniem 17 grudnia 2018 r. Zgodnie bowiem z art. 73 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. Jest to tzw. fikcja doręczenia (domniemanie doręczenia), przewidziana w art. 73 § 4 P.p.s.a. W rozpatrywanej sprawie, przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu uznaje się za doręczoną z dniem 17 grudnia 2018 r., tj. z upływem czternastego dnia, licząc od dnia pierwszego awizowania przesyłki, które miało miejsce w dniu 3 grudnia 2018 r. W związku z tym, siedmiodniowy termin przewidziany na uzupełnienie braków formalnych skargi oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi upłynął skarżącemu z dniem 24 grudnia 2018r. W konsekwencji, wpis od skargi uiszczony w niniejszej sprawie w dniu 27 grudnia 2018 r. został dokonany po terminie. Również po terminie skarżący nadesłał korespondencję związaną z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych, gdyż uczynił to dopiero w dniu 27 grudnia 2018 r. (data nadania). Okoliczności powyższe skutkować muszą odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.