I SA/Gl 1255/20

PostanowienieWSA w Gliwicach2021-09-03

Skład orzekający: Anna Tyszkiewicz-Ziętek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga powinna zostać odrzucona z powodu nieustanowienia przez stronę skarżącą, niemającą miejsca zamieszkania w Polsce, pełnomocnika do doręczeń w terminie wskazanym przez sąd?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ strona skarżąca, która nie ma miejsca zamieszkania w Polsce, nie ustanowiła pełnomocnika do doręczeń w wyznaczonym przez sąd terminie, mimo wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Niespełnienie tego wymogu formalnego, zgodnie z przepisami P.p.s.a., skutkuje odrzuceniem skargi.
Stan faktyczny
Strona skarżąca V. P., niemająca miejsca zamieszkania w Polsce, wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległość podatkową. Sąd wezwał skarżącego do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w Polsce pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało zwrócone z adnotacją "nie podjął". Pomimo upływu terminu, skarżący nie uzupełnił braku formalnego. Sąd podjął również próbę kontaktu z pełnomocnikiem z postępowania podatkowego, która nie przyniosła rezultatu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 3 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległość podatkową w podatku od towarów i usług za lipiec 2014 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W piśmie z dnia 1 września 2020 r. V. P. (dalej: skarżący, strona skarżąca) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległość podatkową w podatku od towarów i usług za lipiec 2014 r. Na podstawie skargi ustalono, że strona nie ma miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym. Pismem z 27 listopada 2020 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 listopada 2020 r. skarżący został wezwany do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń, mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, w terminie 2 miesięcy od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd dwumiesięcznego terminu, skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi. Korespondencja wysłana bezpośrednio na jego adres, zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku, została zwrócona do Sądu z zaznaczeniem powodu zwrotu – "non réclamé" ("nie podjął"). Nadto, pismem z 14 czerwca 2021 r., doręczonym w dniu 21 czerwca 2021 r., Sąd zwrócił się do K. K., działającego jako pełnomocnik skarżącego w toku postępowania podatkowego, zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji, o udzielenie informacji, czy znany jest mu aktualny adres do doręczeń skarżącego, inny od adresu wskazanego w skardze. Do dnia wydania niniejszego orzeczenia nie udzielono jednak żadnej odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 299 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.), jeżeli strona nie ma miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązana wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. W myśl § 3 przywołanego przepisu w razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w § 2, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Do wezwania stosuje się odpowiednio sposób doręczenia, o którym mowa w § 1. Przepis ten przewiduje in fine, iż sąd doręcza pisma pocztą przesyłką poleconą za potwierdzeniem odbioru lub równoważną przesyłką. Dopełnienie tej regulacji stanowi art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W myśl art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Jak wynika z akt sprawy, pismem z 27 listopada 2020 r. skarżący został wezwany, stosownie do treści art. 299 § 2 P.p.s.a., do wypełnienia obowiązku ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. Korespondencja zawierająca skierowane do skarżącego wezwanie została zwrócona do Sądu w dniu 21 stycznia 2021 r. z zaznaczeniem powodu zwrotu – "non réclamé" ("nie podjął"). Przyjmując za najbardziej korzystny dla skarżącego dzień 21 stycznia 2021 r. za początek biegu terminu, ostatnim dniem ustawowego, dwumiesięcznego terminu do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w kraju był dzień 21 marca 2021 r. W zakreślonym terminie skarżący nie dopełnił ustawowego obowiązku ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. Należy zauważyć, iż Sąd podjął nadto dodatkowe działania, mające na celu ustalenie aktualnego adresu, pod którym przebywa skarżący, na wypadek gdyby był on inny niż wskazany w skardze. Działania te nie odniosły jednak żadnego skutku, wobec czego nie istnieją żadne przesłanki do uznania, iż skarżący nie przebywa pod adresem, który osobiście wskazał w skardze. W tym stanie rzeczy, działając w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 299 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło