I SA/Gl 1261/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak (spr.), Sędziowie WSA Beata Kozicka, Wojciech Organiściak, Protokolant st. sekretarz sądowy Halina Modliszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi A S.A. w Z. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Skargą incjującą niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne objęta została decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...]. W ramach tego aktu, organ odwoławczy, po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez A S.A. z siedzibą w Z., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2006 r. Ze stanu faktycznego tej sprawy wynika, że postępowanie podatkowe w tej sprawie zostało wszczęte postanowieniem Prezydenta Miasta Z. wydanym w dniu [...]. Zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za 2006 r. zostało natomiast przez stronę skarżącą uregulowane przed wydaniem ww. postanowienia organu podatkowego pierwszej instancji. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że postanowieniem z dnia 19 czerwca 2013 r. sygn. akt II FSK 513/13, Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił do rozpoznania składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego następujące zagadnienie prawne: “Czy w świetle art. 70 § 1 i art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordyancja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) w brzmieniu obowiązujacym od 1 września 2005 r. dopuszczalne jest w każdym czasie prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych, które wygasło przez zapłatę (art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej) ?". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a."), jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przez Trybunałem Konstytucyjnym, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu. W toku rozpoznania tej sprawy Sąd uznał, że rozstrzygnięcie innego toczącego się postępowania sądowego będzie miało istotne znaczenie dla niniejszego postępowania i dlatego mając to na uwadze, a także względy natury celowościowej i słusznościowej przyjęto, iż zachodzi obecnie okoliczność opisana w pkt 1 wyżej cytowanego przepisu. Sąd stwierdził bowiem, że posiada skrystalizowane stanowisko co do merytorycznych aspektów tej sprawy, tj. kwestii opodatkowania podatkiem od nieruchomości przedmiotu umowy dzierżawy. Nie mniej jednak wskazania, co do dalszego procedowania przed organem podatkowym (do przybliżenia których Sąd będzie zobowiązany zgodnie z art. 141 § 4 P.p.s.a.), uzależnione będą od treści uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w zakresie możliwości prowadzenia postępowania podatkowego i orzekania o wysokości zobowiązania podatkowego, które wygasło przez zapłatę. Obecnie Sąd zważył bowiem, że choć organ podatkowy, co do zasady, nie jest bezpośrednio związany treścią uchwały NSA, to liczyć się musi z tym, że przyjęcie interpretacji odmiennej od wyrażonej w uchwale spowoduje uchylenie przez sąd administracyjny aktu wydanego na skutek wykładni sprzecznej z uchwałą. Co znamienne, wątpliwości co do rzeczonych wyżej wskazań, nie rozwiewa uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2012 r. sygn. akt I FPS 1/12 (LEX nr 1228103), wszak wyraźnie określono w niej krąg ustaw podatkowych, do których się odnosi (patrz pkt 4.1. uzasadnienia). W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że zawieszenie niniejszego postępowania do czasu podjęcia ww. uchwały jest w pełni zasadne i znajduje poparcie w zaistniałej sytuacji procesowej. Z tych względów, działając na mocy art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.