I SA/Gl 1270/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak, po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.R. na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a skargę odrzucić Pismem z dnia 31 sierpnia 2016 r. W. R., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata K. K., wniosła skargę na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K., oznaczone w sentencji postanowienia. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 października 2016 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dn. 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Powyższe zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 19 października 2016 r. Przy piśmie z dnia 25 października 2016 r. podpisanym przez adwokata A.R. zostało nadesłane: - oświadczenie skarżącej o wypowiedzeniu wszelkich pełnomocnictw udzielonych adwokatowi K.K. z dnia 21 października 2016 r. oraz - pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą adwokatowi A.R. do reprezentowania we wszelkich sprawach przeciwko Poczcie Polskiej S.A., w tym w sprawie prowadzonej przed tut. Sądem w sprawie o sygn. akt I SA/GL 1270/16 przed sądami administracyjnymi wszystkich instancji, w tym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718) zw. dalej "P.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia), chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Ponadto, art. 34 P.p.s.a. stanowi, że strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnik ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 37 § 1 P.p.s.a.). Mając powyższe na względzie oraz fakt, że do skargi nie zostało dołączone pełnomocnictwo dla podpisanego pod skargą adwokata K. K. zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 5 października 2016 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez: złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dn. 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Powyższe zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 19 października 2016 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie przedłożono dokumenty, jednakże żaden z nich nie jest pełnomocnictwem dla podpisanego pod skargą pełnomocnika. Jednocześnie z oświadczenia skarżącej o wypowiedzeniu wszelkich pełnomocnictw udzielonych adwokatowi K. K. z dnia 21 października 2016 r. nie wynika, że pełnomocnictwo takie zostało w niniejszej sprawie udzielone. Tym samym wobec faktu, że brak wskazany w wezwaniu nie został uzupełniony skargę należało odrzucić. Jedynie na marginesie należy wskazać, że w niniejszej sprawie zachodzi niedopuszczalność skargi, albowiem wniesiono ją na postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie będące stanowiskiem wierzyciela względem wniesionych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, jednakże kwestia ta jest kwestią następczą wobec stwierdzonych braków formalnych, co oznacza, że Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., nie zaś na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.