I SA/Gl 1271/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krywow (spr.), , , po rozpoznaniu 3 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G S.Á.R.L. w L. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 27 sierpnia 2024 r. nr 0114-KDIP2-1.4010.233.2024.4.KS/KW UNP: 2366184 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 597,00 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych zero groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W piśmie z 25 września 2024 r. G S.Á.R.L. w L. (dalej: skarżąca) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, na postanowienie wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: organ interpretacyjny) sformułował wniosek o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjaśnił, że skarga została uwzględniona w całości. Postanowieniem z 24 października 2024 r. nr 0114-KDIP2-1.4010.233.2024.5.KS UNP: 2419161 organ interpretacyjny uchylił w całości postanowienie z 27 sierpnia 2024 r. oraz poprzedzające je postanowienie z 20 czerwca 2024 r. Wskazał równocześnie, że w sprawie zostanie wydana interpretacja indywidualna, zgodnie z żądaniem wyrażonym we wniosku skarżącej. 25 października 2024 r. organ interpretacyjny wydał interpretację indywidualną nr 0114-KDIP2-1.4010.233.2024.8.KS UNP: 2419918. W piśmie z 16 grudnia 2024 r. organ interpretacyjny poinformował, że na postanowienie z 24 października 2024 r., wydane w trybie autokontroli, nie została wniesiona skarga do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne należało umorzyć. Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) dalej: p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to z innych przyczyn niż przewidziane w punktach poprzedzających (skuteczne cofnięcie skargi lub śmierć strony) stało się bezprzedmiotowe. Tego rodzaju bezprzedmiotowość występuje wówczas, gdy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Stosownie do treści art. 161 § 2 p.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie organ drugiej instancji skorzystał z instytucji uregulowanej w art. 54 § 3 p.p.s.a. poprzez uwzględnienie skargi w całości i wydanie nowego rozstrzygnięcia, uwzględniającego stanowisko strony skarżącej. Skarga wpłynęła do organu w dniu 25 września 2024 r. Wydanie postanowienia na skutek zastosowania trybu autokontroli miało miejsce 24 października 2024 r., zaś interpretacja indywidualna została wydana 25 października 2024 r. Organ interpretacyjny zachował zatem, w kontekście omówionej wyżej regulacji, termin przewidziany do dokonania tej czynności. W konsekwencji podjętych czynności należało uznać, że organ interpretacyjny w sposób prawidłowy skorzystał z przysługujących mu uprawnień autokontrolnych, powodując równocześnie wyeliminowanie z obrotu prawnego orzeczenia będącego przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego. To z kolei doprowadziło do odpadnięcia przyczyny leżącej u podstaw wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3, wobec czego należało orzec o jego umorzeniu. O zwrocie kosztów postępowania od organu interpretacyjnego na rzecz skarżącej orzeczono z kolei na mocy art. 201 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Zasądzoną kwotę stanowi uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 480 zł, określone zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1935 ze zm.) oraz opłata skarbowa z tytułu złożonego dokumentu pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.