I SA/Gl 1272/15

PostanowienieWSA w Gliwicach2016-01-18

Skład orzekający: Eugeniusz Christ, Ewa Madej, Teresa Randak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wyłączenie sędziego, oparty na subiektywnych zarzutach o stronniczość i niekompetencję, niepopartych konkretnymi dowodami, spełnia wymogi formalne i merytoryczne określone w Prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi?
Ratio decidendi
Wniosek o wyłączenie sędziego, aby został uwzględniony, musi spełniać wymogi formalne określone w art. 20 PPSA, w tym zawierać wskazanie sędziego, przyczyny uzasadniające wyłączenie oraz powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodabniających istnienie tej przyczyny. Subiektywne zarzuty o stronniczość i niekompetencję, niepoparte konkretnymi faktami lub dowodami, nie stanowią podstawy do wyłączenia sędziego na podstawie art. 19 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o wyłączenie sędziego NSA Przemysława Dumany z uwagi na jego rzekomą stronniczość i niekompetencję, zarzucając pominięcie wniosku o zwrot podatku i dopatrywanie się podstaw do odrzucenia skargi. Sędzia Dumana wyraził opinię, że nie ma podstaw do jego wyłączenia. Wniosek dotyczył sprawy o podatek od nieruchomości za 2014 rok.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.), , Sędziowie Sędzia NSA Ewa Madej, Sędzia WSA Teresa Randak, po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2014 rok w kwestii wniosku strony skarżącej o wyłączenie sędziego NSA Przemysława Dumany postanawia: oddalić wniosek. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Na mocy zarządzenia z dnia 2 listopada 2015 r. skarżący wezwany został do uzupełnienia braku formalnego wniesionej w niniejszej sprawie skargi, poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Tożsame wezwania skarżący otrzymał również w trzech pozostałych sprawach wniesionych jednocześnie do tut. Sądu oznaczonych sygn. akt. I SA/Gl 1269 - 1271/15. W odpowiedzi na powyższe, w zakreślonym siedmiodniowym terminie skarżący nadesłał do Sądu pismo, w treści którego wskazał wartość przedmiotu zaskarżenia, jednakże jedynie w sprawie oznaczonej sygn. akt. I SA/Gl 1269/15. Wobec powyższego, sprawie tejże został nadany dalszy bieg. W trzech pozostałych sprawach, postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 grudnia 2015 r. Sąd odrzucił wniesione w nich skargi, z uwagi na nie uzupełnienie braków formalnych w terminie. W dalszej kolejności w piśmie z dnia 24 grudnia 2015 r., które wpłynęło do Sądu w dniu 30 grudnia 2015 r. skarżący zawarł wniosek o wyłączenie sędziego sprawozdawcy Przemysława Dumany z uwagi na jego stronniczość i niekompetencje. Wskazał nadto, że wymieniony sędzia "nie zadumał się nad faktycznym stanem roszczenia, pominął wniosek skarżącego o zwrot naliczonego bezpodstawnie podatku od części posesji, dopatrzył się natomiast możliwości odrzucenia skargi z powodu nie dotrzymania terminów". W oświadczeniu z dnia 8 stycznia 2016 r. sędzia NSA Przemysław Dumana wyraził opinię, że nie ma podstaw do uwzględnienia żądania o jego wyłączenie, ponieważ ani nie została spełniona żadna z przesłanek wyłączenia z mocy ustawy, o których mowa w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani w myśl art. 19 tej ustawy, nie istniej okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do jego bezstronności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie ppsa, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Treść powołanego przepisu nie wskazuje jakiego rodzaju okoliczności mogłyby uzasadniać podejrzenie braku bezstronności i tym samym wyłączenie sędziego. Wobec powyższego zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób prowadzenia postępowania oraz na treść podejmowanego rozstrzygnięcia przez sędziego. Mogą to być więc okoliczności wynikające ze stosunku osobistego pomiędzy sędzią, a jedną ze stron charakteryzujące się przede wszystkim istnieniem więzi emocjonalnej, której podstawą jest np. stosunek pokrewieństwa, przyjaźni, dłuższej znajomości, zależności służbowej, gospodarczej, społecznej, jak również wszelkie obiektywnie zaistniałe okoliczności, dające podstawę do powstania wątpliwości, co do bezstronności sędziego. Z kolei art. 20 ppsa wskazuje na wymagania formalne wniosku o wyłączenie sędziego. W myśl tego przepisu wniosek strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy. Powinien on zawierać, obok ogólnych warunków, którym powinno odpowiadać każde pismo strony, także wskazanie sędziego, podanie przyczyny uzasadniającej wyłączenie oraz powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie tej przyczyny. Wniosek, który nie spełnia tych wymogów podlega oddaleniu. Nie ulega więc wątpliwości, że wnioskodawca składając ów wniosek powinien wskazać fakty, które mogłyby wywołać wątpliwość, co do bezstronności sędziego (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 9 grudnia 2005 r., sygn. akt II SO/Ol 249/05, publ. LEX nr 235267). Odnosząc powyższe uwagi do wniosku skarżącego podnieść należy, że w świetle przytoczonych wyżej przepisów nie może on odnieść skutku. Skarżący bowiem prócz subiektywnych, nie popartych żadnymi faktami stwierdzeń zawartych w piśmie z dnia 24 grudnia 2015 r. nie wykazał zasadności wniosku. Okoliczności wskazane przez skarżącego nie mogą stanowić przesłanki wyłączenia sędziego na wniosek strony. Wobec powyższego w oparciu o art. 19 ppsa i art. 20 ppsa oraz przy zastosowaniu art. 22 § 1 i 2 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło