I SA/Gl 1274/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 października 2006 r. sprawy ze skargi R. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia odrzucić skargę. W piśmie z dnia [...] r. R. Z. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. Nr [...] określającą dla skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. w wysokości [...] zł. Zarządzeniem z dnia 18 sierpnia 2006 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł w terminie siedmiu dni, od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Niniejszy odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu został doręczony skarżącej w dniu [...] 2006 r. (co wynika ze zwrotnego potwierdzenia jego odbioru), a wobec tego siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie w dniu [...] 2006 r. ([...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 212 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna. Opłatę sądową (wpis) należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie ( art. 219 § 1 P.p.s.a.). Jednocześnie, w myśl art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie strona skarżąca, w wezwaniu Sądu, została pouczona o konsekwencjach jego niewykonania w wyznaczonym terminie i pomimo tego nie uiściła wymaganego od skargi wpisu. W związku z powyższym, w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz przy zastosowaniu art. 220 § 3 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.