I SA/Gl 1278/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia odrzucić skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ż. z dnia [...], nr [...], którym odmówiono zawieszenia postępowania podatkowego prowadzonego wobec skarżącej B. P. w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach w dniu 9 października 2013 r. zarządził wezwanie skarżącej: a) do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podpisanie skargi oraz b) do uiszczenia wpisu od skargi. W wezwaniach tych zaznaczono, że należy je wykonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczenie tych wezwań miało następujący przebieg: w dniu 17 października 2013 r. pozostawiono je w placówce pocztowej Ł.. Równocześnie w drzwiach skarżącej umieszczono o tym zawiadomienie. Zawiadomienie powtórne pozostawiono w dniu 25 października 2013 r. w jej oddawczej skrzynce pocztowej. Natomiast w dniu 5 listopada 2013 r. przesyłkę tę wydano skarżącej. Skarżąca dotychczas nie ustosunkowała się do tych wezwań. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Określa je art. 46 p.p.s.a., wskazując w § 1 pkt 4, iż pismo strony winno zawierać podpis jej albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z kolei w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., jednak jeżeli pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd. Nadto stosownie do art. 230 p.p.s.a. od skargi pobiera się wpis. Jak natomiast stanowi art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, by pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest skarga - jej odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Zdarzeniem inicjującym bieg wskazanych terminów siedmiodniowych jest więc doręczenie wezwania adresatowi, które w niniejszej sprawie uznać należało za dokonane w dniu 31 października 2013 r. Wyjaśnienia przy tym wymaga, iż podstawą tej kwalifikacji jest art. 73 p.p.s.a., który ma zastosowanie w przypadku niemożności dokonania doręczenia adresatowi ani bezpośrednio, o czym – w odniesieniu do osób fizycznych – stanowi art. 67 § 1 p.p.s.a., ani za pośrednictwem osoby uprawnionej zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a. W takiej sytuacji, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, przechowywane jest ono w placówce pocztowej przez okres czternastu dni (art. 73 § 1 p.p.s.a.). W oddawczej skrzynce pocztowej (a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe) umieszcza się zawiadomienie o złożeniu tego pisma oraz informację o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Jeżeli pismo to nie zostanie podjęte w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia (art. 73 §§ 2 i 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.). O wykonaniu powyższych czynności w niniejszej sprawie świadczą adnotacje operatora pocztowego umieszczone na potwierdzeniu odbioru przesyłki skierowanej do skarżącej, jak również wyjaśnienia przez tego operatora złożone w piśmie z dnia 15 stycznia 2014 r. Zgodnie z nimi, jak już wspomniano, przesyłkę tę awizowano: po raz pierwszy – w dniu 17 października 2013 r., powtórnie – w dniu 25 października 2013 r. Natomiast w dniu 5 listopada 2013 r. wydano ją skarżącej. Oznacza to, iż czternastodniowy termin, o którym mowa w powołanym wyżej art. 73 § 4 p.p.s.a., upłynął z dniem 31 października 2013 r., a doręczenie należało uznać za dokonane w tym dniu. Konsekwencją powyższego jest stwierdzenie, że wezwania: do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi skarżąca powinna wykonać najpóźniej w czwartek 7 listopada 2013 r. Jako że tego nie uczyniła, skargę przez nią wniesioną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.