I SA/Gl 1280/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Kandut po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 sierpnia 2016 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 32/16 ze skargi "A" Sp. z o.o. w D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z 28 lipca 2019 r., doprecyzowanym w piśmie z 6 września 2019 r., L. W. wniósł skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym postanowieniem tut. Sądu z 8 sierpnia 2016 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 32/16 ze skargi A sp. z o.o. w D. na decyzję oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia. W uzasadnieniu skargi wskazano, że wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody, istniejące w dniu wydania decyzji, a nieznane organowi, który ją wydał. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc, że powołane przez skarżącego okoliczności nie mogą stanowić podstawy wzruszenia ostatecznego orzeczenia, bowiem nie mają znaczenia dla wyniku sprawy. Jednocześnie zaznaczył, że stroną wyżej wymienionego postępowania była "A" sp. z o.o. w D., a nie skarżący. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Obowiązkiem sądu przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi jest zbadanie m.in. legitymacji procesowej strony skarżącej, zachowania terminu do wniesienia skargi i spełnienia przez nią warunków formalnych, a przede wszystkim ocena dopuszczalności skargi. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych powyżej przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Stosownie do art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) w przypadkach w przewidzianych w dziale niniejszym (VII) można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Konstrukcja ta wskazuje, że postępowanie takie można wszcząć jedynie na wniosek. Łącząc powyższe z treścią art. 276 zd. pierwsze P.p.s.a. (wedle którego do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy nie stanowią inaczej), a także z przepisami dotyczącymi terminu wniesienia takiej skargi (art. 277 i art. 278 ppsa), wywieść należy, że wniosek taki może złożyć jedynie podmiot uprawniony do udziału w danym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodnie z przepisami ww. ustawy będzie to strona (art. 32 P.p.s.a.), uczestnik na prawach strony (art. 33 § 1 P.p.s.a.), uczestnicy dopuszczeni przez sąd do udziału w postępowaniu (art. 33 § 2 P.p.s.a.), a ponadto prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich i Rzecznik Praw Dziecka (por. B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 109/18; orzeczenie dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy wyjaśnić, że instytucja wznowienia postępowania oparta jest na zasadzie skargowości. Tym samym osobami legitymowanymi do wniesienia skargi o wznowienie postępowania są strony lub uczestnicy postępowania oraz inne podmioty uprawnione do żądania wszczęcia postępowania – w granicach określonych przez przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Natomiast wniesienie skargi przez nieuprawniony podmiot, który nie może być skarżącym, stanowi przyczynę jej odrzucenia. Innymi słowy, chodzi tu o taki podmiot, co do którego nie zachodzi potrzeba zbadania, czy posiada on interes prawny we wniesieniu skargi, ponieważ i tak w świetle obowiązujących przepisów nie jest on legitymowany do jej wniesienia. Badając dopuszczalność przedmiotowej skargi o wznowienie należy stwierdzić, że L. W. nie należy do kręgu wskazanych wyżej podmiotów, w szczególności nie był stroną skarżącą postępowania zakończonego postanowieniem wydanym w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 32/16, ani też jego uczestnikiem na prawach strony. Wobec tego nie może on również żądać wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym postanowieniem tut. Sądu z 8 sierpnia 2016 r., albowiem nie posiada on legitymacji do zgłoszenia takiego żądania. Dodatkowo należy wskazać, że sprawa o sygn. akt I SA/Gl 32/16 została zakończona postanowieniem z 8 sierpnia 2016 r. o odrzuceniu skargi, z uwagi na wniesienie jej po trzydziestodniowym terminie, a zatem Sąd w ogóle nie przystąpił do jej merytorycznego rozpoznania. W konsekwencji podnoszony przez skarżącego fakt, że wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody, istniejące w dniu wydania decyzji, a nieznane organowi, nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. W związku z powyższym, Sąd uznając skargę za niedopuszczalną, na podstawie art. 280 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.