I SA/Gl 1283/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Zarządzeniem z dnia 28 lutego 2013 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału I WSA w Gliwicach wezwał skarżącą Spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Pouczono przy tym, że wpis ten należy uiścić w kasie Sądu lub na rachunek bankowy Sądu (podając godziny urzędowania i numer rachunku bankowego) w terminie siedmiu dni licząc od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono adresatce w dniu 11 marca 2013 r. W tym też dniu doręczono Spółce wezwanie ww. Zastępcy Przewodniczącego do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do podpisania skargi i określającego sposób reprezentacji skarżącej Spółki (KRS) zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a."). W tym zakresie pouczono stronę skarżącą, że nieusunięcie braku formalnego skargi w terminie siedmiu dni spowoduje jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W oddziale finansowym tut. Sądu nie odnotowano należnej wpłaty do dnia dzisiejszego. Do dziś dnia nie usunięto także ww. braków formalnych skargi. Z kolei pismem z dnia 15 marca 2013 r. skarżąca Spółka cofnęła skargę w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 214 § 1 i art. 219 § 1 P.p.s.a. strona wnosząca skargę jest zobowiązana uiścić należny wpis sądowy. W niniejszej sprawie wpis ten wynosi 100 zł zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rzeczoną opłatę należało uiścić w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a.). Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 P.p.s.a, Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym celu przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (skargę) aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (odrzucenia skargi) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie zaś do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. - skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z przytoczonych regulacji wynika, że terminowe opłacenie skargi stanowi istotny element, którego brak uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu. Ustalono, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego doręczono w dniu 11 marca 2013 r. Z tych względów termin zakreślony dla uiszczenia stosownej opłaty upłynął w dniu 18 marca 2013 r. Termin ten upłynął bezskutecznie albowiem należny wpis sądowy nie został uiszczony do dnia dzisiejszego. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., Sąd skargę odrzucił. Drugim z powodów, dla których Sąd odrzucił tutaj skargę było nieusunięcie jej braku formalnego. Za taki uznaje się brak dokumentu wykazującego umocowanie do podpisania skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS; patrz art. 29 P.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Taka sytuacja zaszła w tej sprawie, wszak wyznaczony termin, podobnie jak w przypadku braku fiskalnego skargi, upłynął bezskutecznie w dniu 18 marca 2013 r. Na marginesie należy wskazać, że merytoryczne rozpatrzenie złożonego przez skarżącą Spółkę wniosku o cofnięcie skargi byłoby dopuszczalne tylko wówczas, gdyby skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. mogłoby mieć miejsce tylko wówczas, gdyby skarga została skutecznie wniesiona, tj. w sytuacji, w której skarga ta byłaby wolna od jakichkolwiek braków. W konsekwencji orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia w oparciu o powołane wyżej przepisy.