I SA/Gl 1284/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak (spr.), Sędziowie WSA Dorota Kozłowska, Bożena Suleja-Klimczyk, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi H. N.S. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wezwania do usunięcia naruszenia prawa w interpretacji dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę. Dyrektor Izby Skarbowej w K. działając na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 i § 2 oraz art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613) w związku z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) w związku z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) stwierdził, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa dnia z 27 lipca 2015 r. (data wpływu do Biura - 29 lipca 2015 r.) dotyczące interpretacji indywidualnej z [...] znak: [...] - zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia w art. 52 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i pozostawił je bez rozpatrzenia. Uzasadniając postanowienie, organ interpretacyjny stwierdził, że w dniu 24 marca 2015 r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania świadczenia otrzymywanego z USA. W wyniku rozpatrzenia ww. wniosku została wydana interpretacja indywidualna z [...] znak: [...], w której pouczono stronę, iż przysługuje jej prawo do wniesienia skargi na interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę należy wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Ww. interpretację doręczono przesyłką listową R [...] wyekspediowaną za pośrednictwem poczty 24 czerwca 2015 r. w dniu 26 czerwca 2015 r. do rąk Wnioskodawczyni, co potwierdzają daty wskazane na potwierdzeniu odbioru ww. przesyłki, jak również stempel oddawczego Urzędu pocztowego. Zatem ostateczny termin do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa na tę interpretację upłynął 10 lipca 2015 r. Natomiast ww. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wysłano za pośrednictwem poczty 27 lipca 2017 r., co potwierdza datownik ujęty na kopercie zawierającej przesyłkę R[...]. Odwołując się do treści art. 52 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, organ interpretacyjny wskazał, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W opisanej sytuacji, organ uznał, że wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa dokonano z naruszeniem terminu określonego w art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i z tej też przyczyny pozostawiono je bez rozpoznania. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżąca – nie zgadzając się z postanowieniem – wywiodła, że w sprawie miał zastosowanie art. 52 § 4 i § 2 p.p.s.a., a więc, że termin wynikający z art. 52 § 3 p.p.s.a. nie miał zastosowania, gdyż interpretacja przepisów prawa podatkowego jest aktem prawa terenowych organów administracji rządowej. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu objętego skargą postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r.,poz. 1647) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie nie narusza prawa a skoro tak, to brak jest podstaw do wyeliminowania go z obrotu prawnego. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa w wydanej w dniu [...] interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych. Przyjdzie wskazać, że poza sporem pozostają ustalenia faktyczne w sprawie, z których wynika, że skarżąca otrzymała pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych w dniu 26 czerwca 2015 r. Oznacza to, że bieg czternastodniowego terminu do wezwania do usunięcia prawa minął w dniu 10 lipca 2016 r. Skarżąca skierowała do Dyrektora Izby Skarbowej pismo z dnia 27 lipca 2015 r. stanowiące wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Dyrektor Izby Skarbowej – w związku ze stwierdzeniem uchybienia terminowi z art. 52 § 3 p.p.s.a. – wydał postanowienie o pozostawieniu go bez rozpoznania. Sądowi z urzędu znany jest fakt, że skarżąca zaskarżyła także interpretację przepisów prawa podatkowego, jednakże postępowanie sądowe w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 1283/15, zostało odroczone na wniosek skarżącej. Skarżąca uznała, że w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania art. 53 § 3 p.p.s.a., ale art. 52 § 4 i § 2 p.p.s.a. Zgodnie z § 4 tego przepisu, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania. Stosownie natomiast do treści art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Analiza w/w przepisów tj. art. 52 § 3 i § 4 p.p.s.a. prowadzi do wniosku, że drugi z tych przepisów ma zastosowanie w sytuacji, gdy skarga do sądu nie dotyczy aktu lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 4 i 4 a ustawy. Przepisy art. 3 § 2 pkt 4 i 4 a p.p.s.a. dotyczą z kolei skarg na: - inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; - pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Skoro zatem przepis art. 52 § 3 p.p.s.a. wprost odsyła do skarg na akty i czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a ustawy, a te obejmują skargi na interpretacje indywidualne to za pozbawione zasadności należy uznać twierdzenie skarżącej, że w badanej sprawie przepis ten nie miał zastosowania. Na marginesie należałoby wskazać, że interpretacja prawa podatkowego, która została doręczona skarżącej zawierała prawidłowe pouczenie o przysługującym prawie do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, jak i terminie jego wniesienia. Podsumowując, w ocenie Sądu, organ prawidłowo, w oparciu o istniejące w aktach sprawy potwierdzenie odbioru przesyłki zawierającą indywidualną interpretację oraz datę Placówki Pocztowej na kopercie zawierającej wezwanie do usunięcia naruszenia prawa ustalił zarówno upływ terminu do wniesienia wezwania jak i termin jego wniesienia oraz zastosował właściwą normę prawną w ustalonym stanie faktycznym. Ustalenia organu, jak również wywiedzione wnioski nie budzą wątpliwości Sądu, a przyjęta konstatacja, że wezwanie zostało złożone z uchybieniem terminu zasługuje na aprobatę. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.