I SA/Gl 1287/18
PostanowienieWSA w Gliwicach2019-01-28
Skład orzekający: Dorota Kozłowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na decyzję określającą wysokość zobowiązania podatkowego może zostać rozpoznana bez podania wartości przedmiotu zaskarżenia i uzupełnienia tego braku formalnego?Ratio decidendi
Skarga na decyzję określającą wysokość zobowiązania podatkowego, będącą należnością pieniężną, musi zawierać wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Brak tej informacji stanowi brak formalny, który należy wezwać do uzupełnienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Niewykonanie wezwania skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.Stan faktyczny
Skarżący T.S. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 rok oraz odsetki za zwłokę. Skarga nie zawierała wartości przedmiotu zaskarżenia, co stanowiło brak formalny. Skarżący został wezwany do uzupełnienia tego braku, jednak nie wykonał wezwania w wyznaczonym terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Kozłowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...], nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r. i odsetek za zwłokę od niezapłaconych w terminie zaliczek na marzec i kwiecień 2013 r. postanawia odrzucić skargę.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach zaskarżoną decyzją z dnia [...], nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...], nr [...] określającą skarżącemu T.S.:
1) zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r. z tytułu działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem liniowym w wysokości [...] zł oraz
2) odsetki za zwłokę od niezapłaconych w terminie zaliczek na ten podatek za marzec 2013 r. w wysokości [...] zł i kwiecień 2013 r. w kwocie [...] zł.
W dniu 5 grudnia 2018 r. Przewodniczący Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach wydał zarządzenie o wezwaniu skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia.
Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 12 grudnia 2018 r.
Jak dotąd nie zostało one wykonane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu wobec bezskutecznego upływu terminu do uzupełnienia jej braku formalnego.
Dostrzec bowiem należy, że w myśl art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Stosownie natomiast do art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis. Art. 231 p.p.s.a. stanowi z kolei, że w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna pobiera się wpis stosunkowy. Zależy on od wartości przedmiotu zaskarżenia a zasady jego obliczania określa Rada Ministrów w drodze rozporządzenia wydanego na podstawie art. 233 p.p.s.a.
Jak wynika z powyższego skarga na decyzję określającą wysokość zobowiązania podatkowego, a więc należności pieniężnej, powinna zawierać wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia. W przeciwnym wypadku dotknięta jest brakiem formalnym, który podlega uzupełnieniu na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z tym przepisem jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., a jeżeli pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd.
Odniesienie powyższego do rozpatrywanego przypadku wymaga stwierdzenia, że skoro skarżący otrzymał takie wezwanie w dniu 12 grudnia 2018 r., to powinien był je wykonać najpóźniej w poniedziałek 19 grudnia 2018 r. Jako że tego nie uczynił, skargę przez niego wniesioną należało odrzucić, co też uczyniono na podstawie wyżej powołanego art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Z tych względów wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło