I SA/Gl 1291/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kornacki, Sędziowie WSA Beata Machcińska, Teresa Randak (spr.), Protokolant Dominika Zabielska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2017 r. sprawy ze skargi G. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. – dalej określane zamiennie "SKO" lub "Kolegium" – działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz art. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) i § 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 roku w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz.U. Nr 198, poz. 1925) po rozpatrzeniu odwołania G. B. (B.) od decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi właścicielki nieruchomości położonej w S. przy ul. [...] w wysokości: 1. w okresie od 1 lipca 2013 r. do 30 czerwca 2015 r. [...] zł, czyli [...] zł za każdy miesiąc, co stanowi iloczyn stawki opłaty [...] zł x 2 osoby zamieszkałe w nieruchomości x 24 miesiące, 2. w okresie od 1 lipca 2015 r. 24 zł miesięcznie, co stanowi iloczyn stawki opłaty [...] zł x 2 osoby zamieszkałe w nieruchomości x 1 miesiąc, w związku z oświadczeniem strony o selektywnym gromadzeniu odpadów komunalnych utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając rozstrzygnięcie, SKO wskazało, że Prezydent Miasta S. określił właścicielce nieruchomości położonej w S., przy ul. [...] wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi po [...] zł za każdy miesiąc, począwszy od 1 lipca 2013 r., wskazując, że opłat należy dokonywać w terminach określonych w uchwale Rady Miejskiej w S. z dnia [...] r. Nr [...]. Pismem z dnia 28 kwietnia 2014 r., uzupełnionym pismem z dnia 15 maja 2014 r. strona złożyła odwołanie, wnosząc o zmianę decyzji poprzez ustalenie "opłat zerowych z uwagi na uiszczanie opłat na terenie innego miasta". W uzasadnieniu podniosła, że za wywóz śmieci płaci w M., na dowód czego, załączyła kopię wpłaty [...] zł do Zakładu Oczyszczania Miasta w M. z dnia 28 lutego 2014 r. za okres od sierpnia 2013 r. do 28 lutego 2014 r. Strona stwierdziła, że śmieci zawożone są do M., gdyż tam istnieje kosz zbiorowy. Odwołująca dodała również, że z faktu zameldowania i bycia godzinami w S. nie wynika obowiązek opłat. Według odwołującej - mając kilka lokalizacji nie ma obowiązku w każdej z tych lokalizacji płacić za śmieci. W piśmie uzupełniającym strona stwierdziła (między innymi), że jako osoby używające kilka nieruchomości na terenie różnych miast, nie mogą płacić w każdym z nich za odpady, a tylko tam gdzie gromadzą ich najwięcej. Pierwotna decyzja organu I instancji została uchylona przez SKO. Po uzupełnieniu postępowania, w dniu 19 września 2014 r., Prezydent Miasta S. ponownie wydał decyzję, którą ustalił właścicielce wysokość miesięcznej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w kwocie [...] zł (2 osoby x [...] zł) z obowiązkiem zapłaty od 1 lipca 2013 r. Również od powyższej decyzji Prezydenta Miasta S. strona wniosła odwołanie, w którym wniosła o jej uchylenie i wyjaśnienie wszystkich podstawowych ustaleń albowiem strona przed wydaniem decyzji winna mieć termin do wypowiedzenia się, ewentualnie zmianę zaskarżonej decyzji poprzez ustalenie zerowej opłaty, bądź pozostawienie odwołującej prawa wyboru podmiotu odbierającego śmieci. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. po rozpatrzeniu sprawy uznało, że postępowanie wymaga uzupełnienia i decyzją z dnia [...] r Nr [...] uchyliło decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r., a sprawę przekazało do ponownego rozpoznania temu organowi. Po uzupełnieniu postępowania Prezydent Miasta S. wydał w dniu [...] r. decyzję nr [...], w której określił właścicielce nieruchomości położonej w S. przy ul. [...], wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi: 1. w okresie od 1 lipca 2013 r. do 30 czerwca 2015 r. w wysokości [...] zł, czyli [...] zł za każdy miesiąc, co stanowi iloczyn stawki opłaty [...] zł x 2 osoby zamieszkałe w nieruchomości x 24 miesiące, 2. za okres lipca 2015 r. w wysokości [...] zł miesięcznie, co stanowi iloczyn stawki opłaty [...] zł x 2 osoby zamieszkałe w nieruchomości x 1 miesiąc, w związku z oświadczeniem strony o selektywnym gromadzeniu odpadów komunalnych. Kolegium wskazało, że materialnoprawną podstawę dotyczącą ponoszenia opłat dotyczących gospodarowania odpadami komunalnymi stanowi, ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1399 ze zm. - dalej u.c.p.g.), która określa zadania gminy oraz obowiązki właścicieli nieruchomości dotyczące utrzymania czystości i porządku (art. 1 pkt 1). Utrzymanie czystości i porządku w gminach należy do obowiązków własnych gminy (art. 3 ust. 1) i obejmuje wszystkich właścicieli nieruchomości na terenie gminy (art. 3 ust. 1 pkt 3). Przy czym w myśl art. 6m ust. 1 właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do prezydenta miasta deklaracje o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości. Z powołanego przepisu wynika wprost, że strona była zobowiązana - jako właścicielka nieruchomości położonej w S. przy ul. [...] (co pozostaje poza sporem i czego strona nie kwestionuje) - złożyć deklarację w sprawie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w Urzędzie Miejskim w S. i wpłacać należna opłatę zgodnie z zasadami wynikającymi z podjętych przez Radę Miejską w S. uchwał. W myśl art. 6j pkt 1 u.c.p.g., w przypadku nieruchomości, na której zamieszkują mieszkańcy, opłata za gospodarowanie odpadam i komunalnymi stanowi iloczyn liczby mieszkańców zamieszkujących daną nieruchomość oraz stawki opłaty ustalonej na podstawie art. 6k ust. 1, czyli uchwałą Rady Gminy. Zgodnie zaś z art. 6 k ust. 1 pkt 1 i pkt 2 powołanej ustawy Rada Gminy w drodze uchwały dokonuje wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i ustala stawkę opłaty za pojemnik o określonej pojemności. Rada Miejska w S. uchwałą Nr [...] z dnia [...] r. uchwaliła w § 1, że na terenie gminy S., w nieruchomościach zamieszkałych, stawka opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wynosi 18 zł miesięcznie (pkt 1), zaś niższa stawka opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, zbieranymi i odbieranymi w sposób selektywny wynosi 12 zł miesięcznie (pkt 2). Natomiast uchwałą z dnia [...] r. Nr [...] Rada Miejska w S. określiła termin, częstotliwość i tryb uiszczania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zgodnie z § 1 uchwały miesięczną opłatę należy wnosić bez wezwania w łącznej wysokości za trzy miesiące kalendarzowe, w odstępach kwartalnych: - za I kwartał do 31 marca danego roku, - za II kwartał do 30 czerwca danego roku, - za III kwartał do30 września danego roku, - za IV kwartał do 31 grudnia danego roku. Przy czym termin wniesienia pierwszej opłaty upływał w dniu 30 września 2013 r. (§ 2). Ponadto, w dniu [...] r. Rada Miejska w S. podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie miasta S.c. Wzór "Deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi'" składanych przez właścicieli nieruchomości położonych na obszarze gminy S." stanowił załącznik do uchwały Nr [...] z dnia [...] r. W deklaracji znajduje się oświadczenie zarówno o ilości zamieszkałych na nieruchomości osób jak i o miesięcznej stawce opłaty oraz wysokości kwartalnej opłaty. Z kolei uchwałą z dnia [...] r. Nr [...] Rada Miasta S. ustaliła sposób i zakres świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowanie tych odpadów w zamian za uiszczona opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Jak podniosło SKO, nie posiada uprawnień do ustalania innych zasad dotyczących gospodarowania odpadami komunalnymi ani na terenie gminy S., ani na terenie innych gmin, nie ma też podstaw prawnych do "anulowania naliczonej opłaty". Z uwagi na fakt, że strona w złożonej w dniu 27 listopada 2012 r. deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wpisała 2 osoby zamieszkujące nieruchomość i stawkę "0" opłat miesięcznych i kwartalnych (wpisując uwagę, że opłaty za odpady dokonywane są w innym miejscu - w M.) organ I instancji postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W trakcie prowadzonego postępowania Prezydent Miasta S. zwrócił się pismami z dnia 12 marca 2015 r. (Nr [...] i Nr [...]) do Urzędu Miasta w M. z prośbą o udzielenie informacji, czy nieruchomość położona w M. przy ul. [...] objęta jest systemem gospodarowania odpadami komunalnymi przez gminę M., jako nieruchomość zamieszkała. Drugie pismo skierowano do Zakładu Oczyszczania Miasta w M., z prośbą o udzielenie informacji, czy działalność gospodarcza pod nazwą G. B. "Kancelaria A" prowadzona w M. przy ul. [...] posiada zawartą z Zakładem Oczyszczania Miasta w M. umowę na odbiór odpadów komunalnych. W odpowiedzi Zakład Oczyszczania Miasta Sp. z o.o. w M. poinformował Urząd Miasta w S., że strona prowadząca działalność pod nazwą "Kancelaria A" w M. przy ul. [...] (budynek niezamieszkały) ma zawartą umowę na odbiór odpadów od 1 września 2008 r., zaktualizowaną w lutym 2015 roku. Natomiast Urząd Miasta M. wyjaśnił, że nieruchomość położona w M. przy ul. [...] jest niezamieszkała i nie jest objęta systemem gospodarowania odpadami komunalnymi. Na terenie nieruchomości nikt nie jest zameldowany na pobyt stały i tymczasowy, natomiast prowadzona jest tam działalność gospodarcza. Pismem z dnia 29 kwietnia 2015 r. Nr [...], wezwano stronę do złożenia w terminie 7 dni wymaganej przepisami prawa i prawidłowo wypełnionej deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości położonej w S. przy ul. [...], wyjaśniając szeroko podstawy prawne tego obowiązku. Pouczono stronę, że niezłożenie deklaracji lub wyjaśnień skutkować będzie wydaniem decyzji w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Strona nie złożyła wymaganej prawem deklaracji, a w piśmie wyjaśniającym z dnia 11 maja 2015 r. wskazała między innymi, że odpady z posesji w S. oddaje w M., natomiast w S. chce oddawać odpady segregowane. Ze względu na powyższe organ I instancji postanowieniem z dnia [...] r. poinformował zobowiązaną, że z uwagi na fakt, iż deklaracja na gospodarowanie odpadami komunalnymi nie została - mimo wezwania - złożona, organ określi wysokość tej opłaty w drodze decyzji, natomiast przed jej wydaniem wyznacza stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. W postanowieniu szeroko wyjaśniono ponownie podstawy dotyczące gospodarowania odpadami komunalnymi. W dniu [...] r. Prezydent Miasta S. wydał zaskarżoną decyzję. SKO uznało, że decyzja jest prawidłowa i zgodna z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. Stan faktyczny sprawy został ustalony na podstawie dokumentów zebranych w przeprowadzonym postępowaniu i oświadczeniu odwołującej - zawartym w piśmie z dnia 11 maja 2015 r., że będzie gromadziła odpady w sposób selektywny. Z uwagi natomiast na fakt, że nie złożyła wymaganej przepisami prawa deklaracji, organ określił wysokość opłaty za gospodarowanie od momentu powstania tego obowiązku, w drodze decyzji, począwszy od dnia 1 lipca 2013 r. i przy zastosowaniu stawki obowiązującej dla zbierania odpadów w sposób nieselektywny do czasu, gdy strona oświadczyła, że będzie zbierała odpady w sposób selektywny. Skoro bowiem odwołująca nie wywiązała się z ciążących na niej obowiązków związanych ze złożeniem prawidłowej deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, to organ miał prawo, a nawet obowiązek obciążyć właścicielkę nieruchomości opłatą w wyższej wysokości do czasu złożenia stosownego oświadczenia o selektywnej zbiórce odpadów. Podkreśliło ponadto, że obowiązek uiszczania przedmiotowej opłaty jest związany z samym posiadaniem nieruchomości (w tym przypadku zamieszkałej) i nie jest zależny od faktu korzystania z usług odbierania odpadów. Kolegium nie odniosło się natomiast do poruszanych przez odwołującą spraw dotyczących organizacji odbioru odpadów, czy ustalania opłat innym zobowiązanym, ponieważ nie stanowiło to przedmiotu rozstrzygnięcia. Z informacji organu I instancji wynika także, że nie spisanie protokołu na okoliczność pobytu odwołującej w organie, a to uzasadnia wniosek, że pobyt ten ograniczył się do złożenia przez stronę pisma. Podstawy prawne dotyczące sposobu i zasad gospodarowania odpadami komunalnymi od dnia 1 lipca 2013 r. w gminie S., zostały odwołującej przez organ I instancji szczegółowo wyjaśnione w wezwaniu z dnia 29 kwietnia 2015 r. i postanowieniu z dnia [...] r. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach strona zarzuciła działającym w sprawie organom: - nierozpoznanie istoty sprawy polegające na braku rozpoznania przez Prezydenta oraz SKO przyczyn konieczności wywozu śmieci do innego odbiorcy - (a nie obowiązków wynikających z przepisów). Uznała – jak to nazwała - że "całe "epopeje" w uzasadnieniu na temat podstaw prawnych są bezprzedmiotowe. W ocenie skarżącej SKO nie odniosło się do przyczyn wywozu śmieci do innego odbiorcy tylko po to, aby nie rozwiązać sprawy, - brak odniesienia się przez SKO do organizacji odbioru odpadów-pomimo licznych pism w tym zakresie oraz brak zobowiązania Prezydenta do uzupełnienia decyzji w zakresie wnioskowanym tylko po to, aby ukryć fakt niepłacenia przez inne osoby mieszkające na [...] oraz fakt nierównego traktowania mieszkańców, - brak odniesienia się przez SKO do niepłacenia za wywóz śmieci przez pozostałe 4 osoby mieszkające na [...] pomimo licznych pism, w celu ukrycia nierównego traktowanie mieszkańców, - brak odniesienia się przez SKO do pism w zakresie niewydawania przez Prezydenta decyzji w zakresie sposobu odbioru śmieci, ponoszenia odpowiedzialności za kosz oraz braku płacenia przez pozostałe 4 osoby za śmiecie - tylko po to, aby nie wyszło na jaw niewywiązywanie się przez Prezydenta ze swoich obowiązków. Skarżąca wniosła o: 1) uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, 2) uzupełnienie postępowania poprzez: a. zobowiązanie Prezydenta do wydania decyzji w zakresie braku opłat przez pozostałe 4 osoby-czyli wydania decyzji dotyczącej wszystkich mieszkających i zameldowanych, czyli na rzecz 8 osób wraz z podaniem ich danych, b. zobowiązanie Prezydenta do wydania decyzji w zakresie sposobu organizacji odbioru śmieci, czyli w jaki sposób mają być odbierane śmieci od osób, które nie mogą dźwigać ciężkich koszy na śmieci oraz które nie mogą wystawiać kosza na dany termin, c. zobowiązanie Prezydenta do wydania decyzji na temat pozostałych wniosków zawartych w pismach skarżącej. 3) po wydaniu tych decyzji uzupełniających ponowne zobowiązanie SKO do rozpoznania całościowego sprawy, ewentualne 4) rozpoznanie całości sprawy przez Sąd i zmianę zaskarżonych decyzji poprzez: a. nałożenie obowiązku opłaty na wszystkie osoby mieszkające i zameldowane [...] -czyli na 8 osób, b. przeniesienie na podmiot obierający śmieci odpowiedzialności za kosz w przypadku jego kradzieży ewentualnie zobowiązanie obierającego śmieci do postawienia dużych koszy na 8 osób (bo wszyscy segregują śmieci), c. rozwiązanie sprawy wystawiania koszy poprzez zobowiązanie podmiot odbierający śmieci do odbioru z wewnątrz posesji w taki sposób, aby nie trzeba było ani przewozić tych koszy ani pilnować terminów odbioru tym bardziej, że większość mieszkających ma prawie 70 lat, d. obciążenie opłatami za okres od lipca 2013r. do czasu rozwiązania sposobu odbioru śmieci urzędników, którzy nie potrafili wydać decyzji w tym zakresie, bo na 8 osób można postawić 4 duże kosze na śmieci segregowane na łączne oddawanie odpadów wewnątrz posesji i nie byłoby problemu. Uzasadniając skargę, skarżąca powieliła argumentację zawartą w odwołaniach, a ponadto zarzuciła organowi I instancji – jak to nazwała – "kumoterstwo" i traktowanie obywateli w różny sposób poprzez nienałożenie obowiązku ponoszenia opłat na wszystkie osoby mieszkające na posesji. SKO, w odpowiedzi na skargę, wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu objętej skargą decyzji. W piśmie procesowym z dnia 24 stycznia 2017 r. skarżąca wniosła o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Zarządzeniem z dnia 22 lutego 2017 r. wniosek pozostawiono bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Kontrolując postępowanie przeprowadzone w tej sprawie, stwierdził należało, iż organ II instancji, jak i organ I instancji nie dopuściły się naruszeń prawa, które mogłyby skutkować stwierdzeniem nieważności, czy też uchyleniem zaskarżonej decyzji. Stan faktyczny w sprawie jest w zasadniczej części niesporny. Wynika z niego, że skarżąca w dniu 27 listopada 2012 r. złożyła deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wpisując 2 osoby zamieszkujące nieruchomość i stawkę "0" opłat miesięcznych i kwartalnych (wpisując uwagę, że opłaty za odpady dokonywane są w innym miejscu - w M.). Organ I instancji postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, określając ją ostatecznie za okres od 1 lipca 2013 r. do 30 czerwca 2015 r. w kwocie [...] zł a za miesiąc lipiec 2015 r. [...] zł. Skarżąca kwestionując rozstrzygnięcia organów podatkowych przede wszystkim akcentowała, że odpady są przez nią przetransportowywane do miejscowości M., gdzie ma podpisaną umowę z zakładem komunalnym na ich odbiór. W tej kwestii zauważyć należy, że materiał dowodowy zgromadzony przez organ I instancji wykazał, że pod adresem wskazanym w M.: - po pierwsze, nie ma lokali mieszkalnych, - po drugie, że prowadzona jest tam działalność gospodarcza, - po trzecie wreszcie, że działalność w/w firmy została zawieszona. Niezależnie od powyższego przyjdzie wskazać, że opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi przysługuje tej jednostce samorządu terytorialnego na terenie której położona jest zamieszkała nieruchomość a więc tej, gdzie wytwarzane są nieczystości. Poza sporem w sprawie jest fakt, że skarżąca wraz z jeszcze jedną osobą zamieszkuje na terenie miasta S., a więc tam dochodzi do wytwarzania odpadów. Mało tego skarżąca jest właścicielką nieruchomości położonej w S., przy ul. [...]. Zasadnie SKO wskazało, że materialnoprawną podstawę dotyczącą ponoszenia opłat dotyczących gospodarowania odpadami komunalnymi stanowi ustawa z dnia 13 września 1996 roku o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz.U. z 2013 roku, poz. 1399 ze zm. - dalej u.c.p.g.), która określa zadania gminy oraz obowiązki właścicieli nieruchomości dotyczące utrzymania czystości i porządku (art. 1 pkt 1). Utrzymanie czystości i porządku w gminach należy do obowiązków własnych gminy (art. 3 ust. 1) i obejmuje wszystkich właścicieli nieruchomości na terenie gminy (art. 3 ust. 1 pkt 3). Przy czym w myśl art. 6m ust. 1 właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do prezydenta miasta deklaracje o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości. Z powołanego przepisu wynika wprost, że strona była zobowiązana - jako właścicielka nieruchomości położonej w S. przy ul. [...] - złożyć deklarację w sprawie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w Urzędzie Miejskim w S. i wpłacać należna opłatę zgodnie z zasadami wynikającymi z podętych przez Radę Miejską w S. uchwał. Skarżąca złożyła co prawda deklarację, wykazała jednak opłatę w wysokości zero zł. Jak stanowi art. 6j pkt 1 u.c.p.g., w przypadku nieruchomości, na której zamieszkują mieszkańcy, opłata za gospodarowanie odpadam i komunalnymi stanowi iloczyn liczby mieszkańców zamieszkujących daną nieruchomość oraz stawki opłaty ustalonej na podstawie art. 6k ust. 1. Z kolei zgodnie z art. 6 k ust. 1 pkt 1 i pkt 2 powołanej ustawy rada gminy w drodze uchwały dokonuje wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i ustala stawkę opłaty za pojemnik o określonej pojemności. Podkreślić należy, iż ustawodawca upoważniając rady gmin do stanowienia prawa miejscowego - podejmowania uchwał, co do wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i ustalania stawek takiej opłaty (art. 6k ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach) wyposażył rady gmin w instrument decydowania o sposobie ustalania tej opłaty. Zgodnie z przepisem art. 87 ust. 2 Konstytucji RP akty prawa miejscowego są źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej na obszarze działania organów, które je ustanowiły. Uchwała Rady Miasta S. jako akt normatywny posiada moc obowiązującą od dnia oznaczonego w publikatorze. Niewłaściwe wykonanie obowiązków wynikających z uchwały przez skarżącą było podstawą wydania decyzji określającej przedmiotową opłatę. Zgodnie z art. 6o ust. 1 u.c.p.g. w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości, co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę dostępne dane właściwe dla wybranej przez radę gminy metody, a w przypadku ich braku - uzasadnione szacunki, w tym w przypadku nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze. Zgodnie z art. 6o ust. 3 ww. ustawy, po doręczeniu decyzji, o której mowa w ust. 1, złożenie deklaracji nie jest dopuszczalne, jeżeli nie następuje zmiana danych niezbędnych do określenia wysokości tej opłaty, w tym stawki opłaty. Z kolei zgodnie z ust. 4 tego artykułu, właściciel nieruchomości wobec którego została wydana decyzja, o której mowa w ust. 1, w przypadku zmiany danych jest obowiązany do złożenia deklaracji, dotyczy to również przypadku zmiany stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Z zacytowanych przepisów wynika, że skarżąca – jako właściciel nieruchomości – zamieszkałej przez 2 osoby winna wykazać należną Miastu S. opłatę. Z uwagi na fakt, że tego nie uczyniła organ zobowiązany był do wydania decyzji określającej jej wysokość. Odnosząc się z kolei do wniosków skarżącej zawartych w skardze przyjdzie wskazać, że sądy administracyjne rozstrzygają sprawę – zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. – w jej granicach. Jak wskazał tut. Sad w wyroku z dnia 8 lutego 2017 r., sygn. akt III SA/Gl 1477/16 (pub. http//orzeczenia.nsa.gov.pl) " (...) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, którą wyznaczają granice tej sprawy administracyjnej, w której wniesiono skargę i że nie może uczynić przedmiotem rozstrzygnięcia innego aktu lub czynności. Na "sprawę administracyjną" składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe i przy ustalaniu tożsamości sprawy to te elementy należy poddać badaniu. Tożsamość elementów podmiotowych, to tożsamość podmiotu praw lub obowiązków, tożsamość przedmiotowa, to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej". Powyższy pogląd oznacza tyle, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do wychodzenia poza akt stanowiący przedmiot zaskarżenia i zajmowanie się sprawami, które nie zostały objęte rozstrzygnięciem organu. Nie jest też uprawniony do działania z urzędu w sprawach innych osób, czego domagała się skarżąca. Sąd bada bowiem legalność działania organów administracji publicznej w odniesieniu do aktów wskazanych w art. 3 § 2 p.p.s.a i może stosować wyłącznie środki wskazane w ustawie. Z tego też względu Sąd – w tej sprawie – zobowiązany był do oceny legalności zaskarżonej decyzji a nie innych działań organu I instancji dotyczących czy to kwestii pojemników, czy wymierzenia opłat innym osobom. Przyjmując, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, gdyż skarżąca zobowiązana była – jako właściciel zabudowanej nieruchomości położonej w S., przy ul. [...] – do ponoszenia na rzecz Miasta S. opłat z tytułu gospodarowania odpadami Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił, uznając jej niezasadność.