I SA/Gl 1295/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu Postanowieniem z dnia 31 lipca 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach odmówił skarżącemu J. A. przyznania prawa pomocy. W dniu 7 października 2013 r. Sąd odrzucił wniesiony przez skarżącego sprzeciw od powyższego postanowienia. Pismem z dnia 8 listopada 2013 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została dwukrotnie awizowana, tj. w dniach 15 listopada 2013 r. i 25 listopada 2013 r. a następnie w dniu 3 grudnia 2013 r. zwrócona do Sądu jako niepojęta w terminie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 grudnia 2013 r. przesyłkę tę uznano za doręczoną w dniu 29 listopada 2013 r. Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2013 r. WSA w Gliwicach odrzucił skargę z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego. Po doręczeniu ww postanowienia skarżący pismem z dnia 19 stycznia 2014 r. wniósł o wznowienie postępowania, zgodnie z zarządzeniem z dnia 23 stycznia 2014 r. pismo to zostało uznane za wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Z treści pisma z dnia 19 stycznia 2014 r. wynika, że skarżący we wrześniu 2013 r. został poddany operacji [...] wraz ze wszczepem [...] oraz 9 tygodniowej rehabilitacji, nadto jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym. Do pisma dołączono kserokopię karty informacyjnej leczenia szpitalnego oraz zalecenia dla pacjentów po operacji [...] ze wszczepem [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Ponadto, stosownie do art. 88 zd. 1 P.p.s.a spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Odnosząc tę regulację do rozpatrywanej sprawy, w pierwszej kolejności należy wskazać, że wniosek o przywrócenie terminu nie jest spóźniony, strona uiściła także wpis sądowy od skargi. Wobec powyższego należy odpowiedzieć na pytanie, czy strona uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. W tych ramach podkreślić wypada, że zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie przyjmuje się bardzo rygorystyczne kryteria oceny postawy osoby, która dokonała czynności procesowej po terminie (por. poglądy przytoczone przez B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J, Borkowski, Komentarz do kodeksu postępowania administracyjnego, Warszawa 2005, s. 334 i n.). Według nich "wiążą się [one] z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa" (Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem, Warszawa 1989, t. I, s. 274), a "o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia (...). W konsekwencji więc brak winy w uchybieniu terminu możemy przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku" (E. Iserzon, J. Starościak, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, teksty, wzory i formularze, Warszawa 1970, s. 136, por. także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2003 r., sygn. II SA 4162/01, Palestra 2004, nr 1, s. 225). Powyżej zaprezentowane stanowiska wskazują, iż przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy zaprezentowana argumentacja uprawdopodobni brak winy. Z dołączonej do akt karty leczenia szpitalnego wynika, że skarżący przebywał w szpitalu w dniach od 24 września 2013 r. do 26 września 2013 r. Zgodnie z wydanymi przez oddział okulistyczny szpitala zaleceniami dla pacjentów po operacji [...] ze wszczepem [...] pacjenci po tych zabiegach powinni w okresie 6 tygodni (okres gojenia się [...]) prowadzić oszczędzający tryb życia, unikać wysiłku fizycznego, nie napinać mięśni brzucha, nie podnosić ciężkich przedmiotów oraz nie pochylać się gwałtownie. Pozostałe zalecenia dotyczą sposobu zakraplania oczu, zaś w pkt 6 zaleceń widnieje informacja, że pacjenci mogą spacerować bez potrzeby noszenia opatrunku, w razie dużego nasłonecznienia korzystając z okularów przeciwsłonecznych. W ocenie Sądu z przedstawionej dokumentacji medycznej nie wynika, aby stan zdrowia skarżącego uniemożliwił mu odbiór kierowanej do niego korespondencji oraz uiszczenie w terminie wpisu sądowego od skargi, zważywszy, że od dokonania operacji upłynął okres 2 miesięcy. W konsekwencji skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.