I SA/Gl 13/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławczego w B. uchyliło decyzję Prezydenta Miasta B. w przedmiocie zmiany wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na rok 2011 ustalonego dla V. P. i umorzyło postępowanie w sprawie. Na powyższą decyzję V. P., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie R. P., wniosła skargę. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 stycznia 2013 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącej w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi z jednoczesnym wykazaniem, iż osoba, której udzielono pełnomocnictwa należy do kręgu osób, o których mowa w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 stycznia 2013 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł. Wezwanie opatrzone zostało tym samym rygorem. Przesyłka zawierająca m.in. powyższe wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego została doręczona w dniu 23 stycznia 2013 r. W dniu 31 stycznia 2013 r. wpłynęło do Sądu pismo R. P. z dnia 28 stycznia 2013 r., w którym oświadczył on, że skarga stała się bezprzedmiotowa. Do chwili obecnej brak formalny skargi nie został usunięty. Wpis od skargi również nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej ppsa) pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 ppsa pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W świetle z kolei art. 46 § 3 ppsa niedołączenie pełnomocnictwa należy traktować jako brak formalny pisma. Dlatego też wezwano pełnomocnika skarżącej, w trybie art. 49 ppsa, do usunięcia tego braku w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Na podstawie bowiem tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin do uzupełnienia braku formalnego skargi, wyznaczony przez Sąd w wezwaniu pod rygorem jej odrzucenia, upłynął bezskutecznie w dniu 30 stycznia 2013 r. Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 220 § 3 ppsa skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Odnosząc tę regulację prawną do rozpatrywanej sprawy, należy stwierdzić, że termin do uiszczenia wpisu również upłynął bezskutecznie w dniu 30 stycznia 2013 r. W świetle powyższych uwag należy wskazać, że skoro R. P. nie wykazał swojego umocowania do działania w imieniu skarżącej, to nie mogło odnieść skutku złożone przez niego pismo z dnia 28 stycznia 2013 r. Reasumując, skarga dotknięta jest brakiem formalnym i brakiem fiskalnym, a taką skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa i art. 220 § 3 ppsa i dlatego na podstawie tych przepisów orzeczono jak w sentencji.