I SA/Gl 1304/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. i P.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji; Decyzją z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] określającą R. i P. S. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003r. w wysokości 105.904,00 zł. Na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. R. i P. S. wnieśli skargę do tut. Sądu, w której zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do dnia wydania przez sąd orzeczenia w przedmiotowej sprawie. Uzasadniając swój wniosek podali, iż wykonanie przedmiotowej decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody skarżącym, którzy nie dysponują środkami pieniężnymi na zapłatę zobowiązania podatkowego, a tym samym spowoduje niemożność zaspokojenia podstawowych ich potrzeb bytowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może wstrzymać w drodze postanowienia wykonanie aktu organu administracji, jeżeli zaistnieją określone w tym przepisie warunki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Inicjatywa do wykazania tego typu przesłanek przysługuje więc skarżącym, a ich istnienie strona skarżąca winna uprawdopodobnić w uzasadnieniu swego wniosku. Tylko bowiem na podstawie twierdzeń skarżących– działający w tym przypadku wyłącznie na jego wniosek- Sąd może ocenić istnienie przesłanek pozwalających na wstrzymanie wykonania decyzji. Użyte w wyżej cytowanym przepisie pojęcia nieostre, wymagają skonkretyzowania poprzez dokładną i wyczerpującą argumentację czy też zobrazowania za pomocą odpowiednich dokumentów. W przedmiotowej sprawie wniosek złożony przez skarżących nie zawiera (oprócz żądania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz prócz ogólnej argumentacji) twierdzeń dotyczących zasadności tegoż wstrzymania. W szczególności nie podano nawet w przybliżeniu wysokości mogącej powstać szkody. Stwierdzić należy, iż argumenty podane przez skarżących nie są z całą pewnością wyczerpujące czy też poparte stosowaną dokumentacją. Nadto godzi się wskazać, iż Sąd badając wystąpienie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć nie tylko na ocenie wniosku strony skarżącej ale również na ocenie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy. Mając powyższe na uwadze stwierdzono, iż brak jest okoliczności- uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji- wynikających ze zgromadzonego materiału dowodowego. Zatem, wobec nie wykazania przez skarżących istnienia przesłanek umożliwiających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz ograniczenia się do samego żądania wstrzymania oraz zbyt ogólnych twierdzeń, nie popierając swego wniosku stosowną argumentacją, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.