I SA/Gl 1308/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.), Sędziowie WSA Beata Machcińska, Bożena Pindel, Protokolant Izabela Maj-Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi A S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r. postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest oznaczona w sentencji niniejszego postanowienia decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] nr [...] określającą A S.A. w W. wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2009 r. Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 21 kwietnia 2016 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie z uwagi na podniesiony zarzut przedawnienia zobowiązania podatkowego wobec wydania decyzji określającej podatek po upływie terminu przedawnienia. Pełnomocnik Spółki podkreślił, że mimo tego faktu wszczęte zostało postępowanie egzekucyjne, które nadal się toczy, co może mieć wpływ na wynik sprawy w zakresie przedawnienia przedmiotowego zobowiązania podatkowego. Na potwierdzenie powyższego pełnomocnik skarżącej złożył pismo z dnia 8 grudnia 2014 r. zawierające wniesione zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji dotyczącej przedmiotowego zobowiązania podatkowego. Nadto oświadczył, iż postępowanie w sprawie zarzutów toczy się już przed organem egzekucyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przyjmuje się, iż zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych, np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 221/08; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 3321/08, wszystkie orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wskazać zatem przyjdzie, że istotą problemu w niniejszej sprawie jest m.in. kwestia ustalenia, czy doszło do przedawnienia zobowiązania podatkowego określonego w kontrolowanych decyzjach, jak również czy podjęte czynności egzekucyjne spowodowały przerwanie biegu terminu przedawnienia. Zdaniem bowiem skarżącej jej zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2009 r. uległo przedawnieniu, zaś organy podatkowe stoją na stanowisku, że wobec zastosowania wobec skarżącej środka egzekucyjnego termin ten został przerwany. Ze złożonego na rozprawie pisma z dnia 8 grudnia 2014 r. oraz oświadczenia pełnomocnika skarżącej wynika, że Spółka wniosła zarzuty wobec egzekucji administracyjnej dotyczącej zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2009 r. Należy zatem wskazać, że zgodnie z treścią art. 34 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm.) zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 § 1 pkt 1-7, 9 i 10, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym, że w odniesieniu do zarzutów, o których mowa w art. 33 § 1 pkt 1-5 i 7, stanowisko wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążące. W przypadku zaś stwierdzenia przez wierzyciela niedopuszczalności zarzutu zgłoszonego na podstawie art. 33 § 1 pkt 6 ww. ustawy, organ egzekucyjny zobowiązany jest do podjęcia czynności mających na celu rozważenie zasadności podniesionego zarzutu niedopuszczalności egzekucji administracyjnej. W sytuacji zatem uznania przez wierzyciela podniesionych przez skarżącą Spółkę zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za zasadne, postępowanie to winno być umorzone, a co za tym idzie dojdzie do uchylenia dokonanych czynności. W przeciwnym zaś razie dokonane w postępowaniu egzekucyjnym czynności będą prawnie wiążące. Konkludując należy stwierdzić, że sposób rozpatrzenia zgłoszonych zarzutów wobec egzekucji administracyjnej determinuje rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, albowiem odnosi się do postępowania egzekucyjnego, które wpływa na bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, a tym samym dopuszczalności określenia jego wysokości w zaskarżonej decyzji. Oceniając powyższe z punktu widzenia celowości, sprawiedliwości i ekonomiki procesowej Sąd przyjął, iż niniejsze postępowanie powinno zostać zawieszone. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.