I SA/Gl 1309/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Machcińska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia odrzucić skargę. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach zaskarżonym postanowieniem z dnia [...], nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...], nr [...], którym za nieuzasadnione uznano zarzuty, jakie skarżąca (zobowiązana) R.K. sformułowała w piśmie z dnia 26 marca 2018 r. w sprawie egzekucji prowadzonej przeciwko niej na podstawie tytułu wykonawczego Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w B. (wierzyciela) z dnia [...], nr [...] obejmującego zaległości w opłacie abonamentowej rtv za okres od marca 2014 r. do października 2017 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach z dnia 20 września 2019 r. skarżąca została wezwana m. in. do uiszczenia wpisu od skargi oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie odpisu skargi dla doręczenia uczestnikowi postępowania (wierzycielowi). W wezwaniach tych zaznaczono, że należy je wykonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Ich doręczenie skarżącej miało następujący przebieg. W dniu 4 października 2019 r. przesyłka ta została złożona w placówce pocztowej, a w oddawczej skrzynce pocztowej adresata umieszczono zawiadomienie o możliwości jej odbioru. W dniu 14 października 2019 r. pozostawiono zawiadomienie powtórne. W dniu 21 października 2019 r. przesyłkę zwrócono nadawcy z adnotacją, że nie została podjęta w terminie. Skarżąca jak dotąd nie wykonała powyższych wezwań. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu wskutek niewykonania wezwania do uzupełnienia jej braku formalnego oraz wezwania do uiszczenia wpisu od tego pisma. Wyjaśnienie motywów tej kwalifikacji należy rozpocząć od wskazania, że stosownie do art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej powoływanej w skrócie: p.p.s.a., w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W myśl natomiast art. 33 § 1 p.p.s.a. osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. W analizowanym przypadku status taki przysługuje wierzycielowi, który zarazem nie jest wszak organem egzekucyjnym. Jednocześnie niezbędne staje się odnotowanie, że do pisma strony, a więc także do skargi, należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom (art. 47 § 1 p.p.s.a.), a niespełnienie tego wymogu skutkuje niemożnością nadania skardze prawidłowego biegu (zob. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, która jest dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Stosownie natomiast do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a. Jeżeli jednak pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd. Niezależnie od powyższego podkreślenia wymaga, że skarga powinna też zostać opłacona. O tym, że od skargi pobiera się wpis, wskazuje bowiem wprost art. 230 p.p.s.a. Art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi z kolei, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, by pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest skarga - jej odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie natomiast z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Nie ulega zatem wątpliwości, że wskazane terminy (zarówno do uiszczenia wpisu od skargi, jak i do uzupełnienia braku formalnego tego pisma) zostały określone w ustawie i wynoszą siedem dni. Jest również oczywiste, że zdarzeniem inicjującym bieg tych terminów jest doręczenie wezwań adresatowi, które w niniejszej sprawie uznać należało za dokonane w dniu 18 października 2019 r. Wyjaśnienia przy tym wymaga, że podstawą tej kwalifikacji jest art. 73 p.p.s.a., który ma zastosowanie w przypadku niemożności dokonania doręczenia adresatowi ani bezpośrednio, o czym – w odniesieniu do osób fizycznych – stanowi art. 67 § 1 p.p.s.a., ani za pośrednictwem osoby uprawnionej zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a. W takiej sytuacji, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, przechowywane jest ono w placówce pocztowej przez okres czternastu dni (art. 73 § 1 p.p.s.a.). W oddawczej skrzynce pocztowej (a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe) umieszcza się zawiadomienie o złożeniu tego pisma oraz informację o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Jeżeli pismo to nie zostanie podjęte w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia (art. 73 § 2 i § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu od tego pisma była dwukrotnie awizowana (wpierw – w dniu 4 października 2019 r.; powtórnie – w dniu 14 października 2019 r.), po czym w dniu 21 października 2019 r. została zwrócona jako niepodjęta w terminie. Zgodnie z brzmieniem art. 73 § 4 p.p.s.a. skutek doręczenia tej przesyłki nastąpił więc w dniu 18 października 2019 r. Oznacza to, że wspomniane wezwania skarżąca powinna była wykonać najpóźniej w piątek 25 października 2019 r. Jako że tego nie uczyniła, skargę przez nią wniesioną należało odrzucić. Z tych względów wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne. Dla porządku jedynie podkreślenia wymaga, że rozstrzygnięcie to podjęto na podstawie wyżej powołanych art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a.