I SA/Gl 1312/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Winiarski, , , po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia zawiesić postępowanie sądowe; Skargą inicjującą postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie A S.A. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, wskazaną w sentencji, decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.. Podstawą prawną wydania tej decyzji były między innymi: art. 1a ust. 1 pkt 2, art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613 ze zm.). Pismem procesowym z dnia 4 stycznia 2011 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o zawieszenie postępowania sądowego. Stwierdził bowiem, że rozstrzygnięcie tej sprawy zależy od wyniku postępowań toczących się przed Trybunałem Konstytucyjnym, co daje podstawę do zawieszenia postępowania w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a. Pełnomocnik wyjaśnił dalej, że przed Trybunałem zawisły sprawy dotyczące spornej tutaj materii, w tym ze skargi konstytucyjnej B S.A. (sygn. akt SK 21/07, dotycząca zbadania zgodności z Konstytucją RP art. 1a ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych) oraz w związku z pytaniem prawnym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (sygn. akt I SA/Gl 110/09). Ten ostatni przedstawił Trybunałowi wątpliwości związane ze zgodnością ww. przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z art. 217 w zw. z art. 84 i art. 2 ustawy zasadniczej. Sprawę zarejestrowano w Trybunale pod sygn. akt P 33/09. Pełnomocnik strony skarżącej zaakcentował nadto, że w dniu 23 września 2010 r. A S.A. złożyła skargę konstytucyjną dotyczącą spornej tutaj materii. Organ podatkowy pismem z dnia 18 stycznia 2011 r., odpowiadając na złożony w tej sprawie wniosek strony skarżącej, podniósł, że skoro podatnik ma możliwość, zgodnie z art. 240 § 1 pakt 8 Ordynacji podatkowej, złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sytuacji gdyby Trybunał Konstytucyjny stwierdził niekonstytucyjność przepisu, na podstawie którego wydano zaskarżoną decyzję, to jego interes prawny pozostaje zabezpieczony. Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego jest w tej sytuacji niecelowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W punkcie wyjścia należy zwrócić uwagę, że w myśl art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Jednakowoż w niniejszej sprawie organ odwoławczy nie wyraził zgody na zawieszenie postępowania i dlatego Sąd rozważył zawieszenie postępowania z urzędu, stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W myśl bowiem tego przepisu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu. Taka sytuacja zachodzi w niniejszym postępowaniu, ponieważ w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 110/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 1 czerwca 2009 r. przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne dotyczące zgodności art. 1a ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. - o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.) z art. 217 w związku z art. 84 i art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Sprawę zarejestrowano w Trybunale pod sygn. akt P 33/09. Dodatkowo, na co zwrócił uwagę pełnomocnik strony skarżącej, przed Trybunałem Konstytucyjnym toczy się postępowanie ze skargi konstytucyjnej B S.A. (sygn. akt SK 21/07) o zbadanie zgodności art. 1 a ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z art. 64 ust. 1 i 3, art. 20, art. 22, art. 45 ust. 1 oraz art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, oraz zgodności art. 4 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 i art. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z art. 64 ust. 1 i 3, art. 64 ust. 1, 2 i 3 w związku z art. 32 ust. 1 Konstytucji. Sąd uznał, że rozstrzygnięcie przez Trybunał Konstytucyjny zarówno wyżej wskazanego pytania prawnego, jak również skargi konstytucyjnej B S.A. będzie miało istotne znaczenie dla niniejszego postępowania, wszak podstawa prawna zaskarżonej obecnie decyzji jest przedmiotem badania w obu postępowaniach zawisłych przed Trybunałem. Przyjęto zatem, że zapadłe obecnie rozstrzygnięcie wniosku strony skarżącej jest uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Szczególnie względem tej ostatniej przesłanki należy odnotować, – w ślad za Naczelnym Sądem Administracyjnym – że "zawieszenie postępowania sądowoadminsitracyjnego w oczekiwaniu na rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego nie powinno być traktowane jako naruszenie zasady ekonomii procesowej. Pierwszą bowiem zasadą i to zasadą naczelną, jest zasada państwa prawa. W państwie prawa liczą się przede wszystkim: stabilność orzecznicza sądów administracyjnego, trwałość i nienaruszalność prawomocnych wyroków, spójność systemu prawnego i konstytucyjna eliminacja aktów normatywnych" (z uzasadnienia postanowienia z dnia 13 kwietnia 2010 r. w sprawie I GSK 746/09, LEX nr 578948). Odnosząc się z kolei do argumentacji organu odwoławczego zawartej w piśmie z dnia 18 stycznia 2011 r. należy odnotować stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęte w postanowieniu z dnia 11 stycznia 2011 r. sygn. akt I GZ 438/10 (źródło: www.nsa.gov.pl/ baza orzeczeń). W uzasadnieniu tego orzeczenia sąd kasacyjny przyjął, że "możliwość złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego na podstawie art. 240 § 1 pkt 8 Ordynacji podatkowej oraz postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o art. 272 P.p.s.a. nie może stanowić negatywnej przesłanki do zastosowania art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a." Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż w niniejszej sprawie zachodzi podstawa faktyczna do zawieszenia postępowania, dlatego też na mocy art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.