I SA/Gl 1315/10

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi K.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a zwolnić skarżącą od kosztów sądowych. Pełnomocnik skarżącej, będący doradcą podatkowym, przedstawił jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni podkreśliła, że jest osobą nieposiadającą majątku i samodzielnie wychowującą dwie, uczące się córki. Zaznaczyła, że jej dochody ograniczają się do wynagrodzenia za pracę w wysokości 1551 zł netto, co nie wystarcza na pokrycie wszystkich niezbędnych wydatków. Pośród tych ostatnich wymieniła: czynsz za najem mieszkania (600 zł miesięcznie), opłatę za energię elektryczną (250 zł co dwa miesiące), koszty związane z edukacją jednej z córek, uczącej się poza miejscem zamieszkania (310 zł miesięcznie) oraz kwoty przeznaczone na wyżywienie (około 1000 zł miesięcznie). Wnioskodawczyni zwróciła przy tym uwagę na ciążące na niej zadłużenie (około 1500 zł "zajęcia komorniczego" oraz 6000 zł zobowiązania wobec banku). Stwierdziła nadto, że korzysta z pomocy rodziny w zaspakajaniu podstawowych potrzeb oraz że ojciec jej córek nie utrzymuje kontaktu z rodziną i nie jest w stanie płacić zasądzonych od niego alimentów. Według wniosku strona nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Do wniosku załączono – w większości w postaci odpisów – dokumenty, które generalnie potwierdzają powyższe okoliczności, w szczególności: oświadczenie rodziców skarżącej na temat pomocy udzielanej jej i wnuczkom (pomoc ta przyjmuje różne formy: od przekazywania drobnych kwot po stołowanie wnuczek i zakup odzieży), dokumentację związaną z najmem lokalu (m.in. pismo z dnia 29 stycznia 2010 r. informujące o podniesieniu opłaty czynszowej do kwoty 594,60 zł) i z zadłużeniem skarżącej (m.in. wezwanie przedsądowe z dnia 31 lipca 2010 r. do zapłaty zadłużenia czynszowego w kwocie 2620,98 zł, wypowiedzenie "umowy o limit kredytowy i kartę" z dnia 29 lipca 2010 r., wskazującą, że zaległości wobec banku wynoszą 6315,50 zł oraz pisma komornika dotyczące stanu prowadzonych egzekucji, m.in. z dnia 19 lipca 2010 r., według którego tytułem zaległości w opłatach za ogrzewanie wyegzekwowano od skarżącej kwotę 11.034,15 zł), zaświadczenia organu podatkowego w przedmiocie przychodów wykazanych przez skarżącą i jej córkę oraz wyciąg z rachunku bankowego (większość wpływów na rachunek to przychody ze stosunku pracy; dodatnie saldo na rachunku w dniu 30 września 2010 r. wynosiło 606,46 zł). Skarżącej niedawno przyznano prawo pomocy w innych postępowaniach toczących się przed Sądem – postanowieniami z dnia 29 października 2010 r. zwolniono ją od kosztów sądowych w sprawach o sygn. akt III SA/Gl 2099-2105/10. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym tylko zwolnienie od kosztów sądowych lub tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Odnosząc tę regulację do niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że strona skarżąca w wystarczającym stopniu wykazała, iż powyższa przesłanka została spełniona. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego wnioskodawczyni uzyskuje bowiem wprawdzie dochody, lecz ich wysokość, nie przekraczająca kwoty średniego wynagrodzenia miesięcznego, nie pozwalają jej pokryć wszystkich zobowiązań, w tym tych związanych z zaspakajaniem podstawowych potrzeb życiowych. Także przecież w ostatnio wspomnianym zakresie miała ona problemy z regulowaniem podstawowych opłat, co doprowadziło do znacznych zaległości, w tym czynszowych, również takich, które były dochodzone w toku egzekucji, jak należności za ogrzewanie. Ponadto strona ma na utrzymaniu dwie uczące się córki, nie mając możliwości poczynienia jakichkolwiek oszczędności; nie posiada też majątku, zamieszkując w wynajmowanym lokalu. W takim stanie rzeczy każdy dodatkowy wydatek może spowodować uszczerbek utrzymania koniecznego dla skarżącej i jej rodziny. Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.