I SA/Gl 1318/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. F. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej w kwestii wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 23 czerwca 2015 r. postanawia odrzucić wniosek. Pismem z dnia 18 maja 2015 r., doręczonym adresatce w dniu 22 maja 2015 r. (odbiór przesyłki skarżąca pokwitowała osobiście), zawiadomiono skarżąca o terminie posiedzenia jawnego w tej sprawie, który wyznaczono na 23 czerwca 2015 r. W tych ramach pouczono skarżącą, iż niestawiennictwo stron nie wstrzymuje rozpoznania sprawy (pkt 1 pouczenia). Zwrócono nadto uwagę, że zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a.), w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku (pkt 3 pouczenia). Jednocześnie zastrzeżono, iż sentencję wyroku doręcza się (w terminie 7 dni od jego ogłoszenia) stronie działającej bez adwokata lub radcy prawnego, która z powodu pozbawienia wolności była nieobecna przy ogłoszeniu wyroku (pkt 2 pouczenia). Wyrokiem z dnia 23 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę wniesioną przez R. F. na decyzję oznaczoną w komparycji niniejszego postanowienia. Pismem procesowym z dnia 10 lipca 2015 r. (nadanym w urzędzie pocztowym tego samego dnia) skarżąca złożyła "wniosek o przywrócenie terminu". Wyjaśniła, że do uchybienia terminu nie doszło z jej winy, gdyż Sąd poinformował ją w zawiadomieniu, że stawiennictwo jest nieobowiązkowe. Podniosła, że rozprawa odbyła się w dniu 23 czerwca 2015 r. i czekała na odpis sentencji wyroku, a w związku z tym, że do dnia sporządzenia wniosku nie otrzymała sentencji wyroku, wnosi o "doręczenie pocztą odpisu sentencji wyroku". Odnotowała przy tym, że pkt 3 pouczenia Sądu zawarty w zawiadomieniu o terminie rozprawy jest dla niej niezrozumiały. W końcowej części tego pisma zwróciła się o doręczenie jej odpisu sentencji wyroku. Pismem z dnia 17 lipca 2015 r. zobowiązano skarżąca do sprecyzowania charakteru jej "wniosku". Jednocześnie doręczono jej odpis sentencji wyroku Sądu z dnia 23 czerwca 2015 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia 23 lipca 2015 r. skarżąca oświadczyła, że jej poprzednie pismo z dnia 10 lipca 2015 r. stanowi "wniosek o przywrócenie terminu wydania wyroku z dnia 23 czerwca 2015 r." W dalszej kolejności przyjąwszy, iż intencją skarżącej jej przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, zobowiązano ją do dopełnienia uchybionej czynności poprzez złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz do wskazania, kiedy ustała przyczyna uchybienia. Uzupełnienia wniosku dokonano w ramach korespondencji z dnia 5 sierpnia 2015 r. Pismem z tej daty skarżąca wyjaśniła, że przyczyna uchybienia ustała w ciągu siedmiu dni od daty wydania wyroku ponieważ Sąd nie przysłał jej odpisu sentencji, a ona nie była na rozprawie do czego nie była zobowiązana. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i 2 tej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z kolei stosownie do treści art. 87 § 1 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie z art. 88 powołanej ustawy, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Z powyższych przepisów wynika, że Sąd oceniając złożony wniosek o przywrócenie terminu sprawdza w pierwszej kolejności, czy spełnia on wymogi formalne m.in. to, czy został złożony w siedmiodniowym terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. Jak wynika z wyjaśnień skarżącej, powodem niezłożenia przez nią w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku było przekonanie, że Sąd doręczy jej odpis sentencji wyroku, a w dalszej kolejności złoży wymagany wniosek. Przeszkoda ta ustała - zdaniem skarżącej – po upływie 7 dni od wydania wyroku (patrz wyjaśnienia w piśmie z dnia 5 sierpnia 2015 r.), tj. w dniu [...].Od tego zatem dnia bieg rozpoczął siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej. Upłynął on w dniu 7 lipca 2015 r., tymczasem wniosek o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku została nadany w urzędzie pocztowym w dniu 10 lipca 2015 r. W konsekwencji skoro złożony w tej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadniania wyroku wniesiono dopiero w dniu 10 lipca 2015 r., to wniosek ten był spóźniony i na podstawie art. 88 P.p.s.a. podlegał odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 88 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.