I SA/Gl 1320/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia odrzucić skargę. Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia [...], nr [...] Poczta Polska S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K. utrzymała w mocy swe postanowienie z dnia [...], nr [...], którym, działając jako wierzyciel, uznała za nieuzasadnione zarzuty zgłoszone przez skarżącego M. P., będącego zobowiązanym w sprawie egzekucji administracyjnej dotyczącej opłaty abonamentowej a prowadzonej przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] o numerach od [...] do [...]. Zaskarżone postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 14 września 2015 r. Postanowienie to zawierało pouczenie o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Skargę skarżący wniósł w dniu 14 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Wyjaśnienie motywów tej kwalifikacji należy rozpocząć od wskazania, że w stanie prawnym obowiązującym do dnia 14 sierpnia 2015 r. art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., stanowił, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, które obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Przepis ten został jednak zmieniony przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658) z mocą obowiązującą począwszy od dnia 15 sierpnia 2015 r. (art. 2 ustawy zmieniającej). W konsekwencji zgodnie z jego aktualnym brzmieniem sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Z powyższego wynika zatem, że od dnia 15 sierpnia 2015 r. nie jest dopuszczalne zaskarżenie do sądu administracyjnego postanowienia wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Tymczasem w rozpatrywanym przypadku przedmiotem skargi jest postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie wierzyciela o uznaniu za nieuzasadnione zarzutów, jakie zgłosił skarżący. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w aktualnie obowiązującym stanie prawnym, co oznacza, że już w dacie podjęcia tego rozstrzygnięcia nie służyła na nie skarga do sądu administracyjnego. Jeśli zatem skarga taka została wniesiona, to należało ją odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Niejako na marginesie wymaga jedynie dodania, że dla tej kwalifikacji nie miało znaczenia to, że organ drugiej instancji pouczył skarżącego o możności wniesienia skargi, choć bez wątpienia informacja ta była błędna.