I SA/Gl 1325/20

WyrokWSA w Gliwicach2021-01-28

Skład orzekający: Dorota Kozłowska, Wojciech Gapiński, Beata Machcińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy dopuszczalne jest umieszczanie w pojemniku na odpady zmieszane odpadów, które zgodnie z wytycznymi powinny być zbierane selektywnie, ale są np. zabrudzone lub zawierają resztki, a jeśli tak, to czy skutkuje to nałożeniem podwyższonej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że umieszczanie w pojemniku na odpady zmieszane odpadów, które powinny być zbierane selektywnie (np. szkło, papier, plastik), nawet jeśli są zabrudzone lub zawierają resztki, nie jest dopuszczalne i stanowi naruszenie obowiązku selektywnego zbierania odpadów. W konsekwencji, organ ma prawo nałożyć podwyższoną opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Sąd podkreślił, że system selektywnego zbierania odpadów ma na celu ułatwienie ich specyficznego przetwarzania, a odpady zmieszane powinny zawierać jedynie te, których nie da się posegregować.
Stan faktyczny
Spółdzielnia A wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. ustalającą dla Spółdzielni podwyższoną opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi za luty 2020 r. Spółdzielnia zarzuciła organom błędne uznanie braku selektywnego zbierania odpadów, twierdząc, że znalezione w pojemnikach na odpady zmieszane szkło, papier i plastik były zabrudzone lub zawierały resztki, co zgodnie z broszurą informacyjną Urzędu Miasta P. uzasadniało ich umieszczenie w pojemniku zmieszanym. Organy administracji i Sąd uznali, że takie postępowanie narusza obowiązek selektywnego zbierania odpadów.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę Spółdzielni A.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Kozłowska, Sędziowie WSA Wojciech Gapiński, Beata Machcińska (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi Spółdzielni A w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oddala skargę. Przedmiotem skargi Spółdzielni A w P. (dalej: "Spółdzielnia", "skarżąca") jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach (dalej: "Kolegium" albo "organ odwoławczy") wydana w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Stan sprawy przedstawia się następująco. 1. Decyzją z dnia [...], nr [...] Prezydent Miasta P., działając na podstawie art. 207 § 1 i art. 21 § 1 pkt 1 i pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. - Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.; dalej: "o.p."), art. 6ka ust. 3 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t. j. - Dz. U. z 2019 r., poz. 2010 ze zm.; dalej: "u.c.p.g."), uchwały Rady Miasta Piekary Śląskie nr XVII/207/19 z dnia 19 grudnia 2019 r. w sprawie ustalenia stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (Dz. Urz. Woj. Śl. z 2020 r. Poz. 3) oraz uchwały Rady Miasta Piekary Śląskie nr XXIX/361/16 z dnia 24 listopada 2016 r. w sprawie terminu, częstotliwości i trybu uiszczania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (Dz. Urz. Woj. Śl. z 2016 r. Poz. 6760), określił Spółdzielni wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości położonej w P. przy ul. [...] za luty 2020 r. w kwocie [...] zł, uwzględniając, że liczba osób wynosi [...], a właściwą jest stawka 50 zł od osoby, to jest stawka podwyższona pobierana w przypadku braku zbierania odpadów w sposób selektywny. 2. W odwołaniu z dnia 29 czerwca 2020 r. Spółdzielnia wniosła o uchylenie tej decyzji Prezydenta Miasta, zarzucając błędne uznanie braku selektywnego zbierania odpadów i wskazując, że twierdzenie to nie znajduje oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym. W uzasadnieniu wskazała, że dowodu takiego nie mogą stanowić notatki służbowe sporządzone przez pracowników zakładu gospodarki komunalnej w dniach [...] na okoliczność zidentyfikowania wśród odpadów zmieszanych papieru, plastiku czy szkła. Podkreśliła też, że u.p.c.g. nie zawiera kategorycznego zakazu umieszczania takich odpadów w pojemniku na odpady zmieszane, a z broszury Urzędu Miasta P. pt. "System odbioru odpadów komunalnych w Gminie P." wynika wprost, że: 1) do pojemników na szkło nie wrzuca się m. in. butelek i słoików z zawartością; 2) do pojemników na papier nie wrzuca się m. in. tłustego i zabrudzonego papieru; 3) do pojemników na metale i tworzywa sztuczne nie wrzuca się m. in. butelek i pojemników z zawartością. Mając to na uwadze, Spółdzielnia podniosła, że z tego właśnie powodu (z uwagi na zabrudzenie lub zawieranie w sobie określonej zawartości) w rozpatrywanym przypadku papier, plastik czy szkło znalazły się wśród odpadów zmieszanych, a znajdujące się w aktach sprawy (wyżej wspomniane) notatki służbowe i dokumentacja zdjęciowa jedynie to potwierdzają. 3. Zaskarżoną decyzją z dnia [...], nr [...] Kolegium, działając na podstawie m. in. art. 233 § 1 pkt 1 o.p., utrzymało w mocy wyżej wskazaną decyzję Prezydenta Miasta. W uzasadnieniu zaprezentowało stan sprawy, jak również powołało i omówiło znaczenie przepisów mających zastosowanie w tej sprawie. Dalej podkreśliło, że fakt nieselektywnego zbierania odpadów na wcześniej opisanej nieruchomości został stwierdzony znajdującymi się w aktach sprawy notatkami służbowymi i dokumentacją zdjęciową, a z materiału tego wynika też, że papier, plastik czy szkło znajdujące się w pojemniku na odpady zmieszane nie są (jak sugeruje Spółdzielnia) zabrudzone. W związku z powyższym uznało, że kwestionowana decyzja Prezydenta Miasta nie narusza prawa materialnego ani procesowego. 4. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Spółdzielnia podniosła zarzut naruszenia art. 138 § 1 pkt 1, art. 7 i art. 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. - Dz. U. z 2020 r., poz. 256) oraz art. 6ka u.p.c.g. Podtrzymała przy tym argumentację przedstawioną w odwołaniu. Raz jeszcze zaakcentowała, że zebrane w sprawie dokumenty nie udowadniają ani nawet nie uprawdopodabniają założeń poczynionych przez organy. 5. W odpowiedzi Kolegium wniosło o oddalenie skargi. 6. W piśmie datowanym na 18 stycznia 2021 r. pełnomocnik Spółdzielni będący radcą prawnym wniósł o zasądzenie od Kolegium zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Spór w rozpatrywanym przypadku sprowadza się do oceny zgodności z prawem decyzji organu odwoławczego, który zaaprobował decyzję Prezydenta Miasta określającą wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości skarżącej w wysokości jak dla odpadów niesegregowanych, czyli w wysokości wyższej od tej zadeklarowanej przez skarżącą. Skarżąca bowiem w deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z dnia 12 lutego 2020 r. oświadczyła, że na terenie jej nieruchomości odpady będą zbierane selektywnie oraz wybrała stawkę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w sposób selektywny. Zgodnie z art. 6ka ust. 1, 2 i 3 u.c.p.g. w przypadku niedopełnienia przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, podmiot odbierający odpady komunalne przyjmuje je jako niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne i powiadamia o tym wójta, burmistrza lub prezydenta miasta oraz właściciela nieruchomości. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta na podstawie powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, wszczyna postępowanie w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiąc lub miesiące, a w przypadku nieruchomości, o których mowa w art. 6j ust. 3b, za rok, w których nie dopełniono obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, stosując wysokość stawki opłaty podwyższonej, o której mowa w art. 6k ust. 3. Z akt sprawy wynika, że w dniu [...], podczas odbioru odpadów komunalnych z nieruchomości skarżącej, stwierdzono nieselektywne zbieranie odpadów: papier i plastik w pojemniku na odpady zmieszane oraz odpady zalegające wokół pojemników na posadzce. Również w dniu [...] podczas odbioru odpadów komunalnych z nieruchomości skarżącej stwierdzono nieselektywne zbieranie odpadów: papier, plastik i szkło w pojemniku na odpady zmieszane oraz odpady zalegające wokół pojemników na posadzce. Prawidłowo zatem, wobec otrzymania powiadomienia o niedopełnieniu przez skarżącą obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, organ pierwszej instancji, postanowieniem z dnia [...] wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości skarżącej, a po jego przeprowadzeniu wydał decyzję określającą wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za luty 2020 r., stosując stawkę podwyższoną w wysokości określonej w uchwale nr XVII/207/19 Rady Miasta Piekary Śląskie z dnia 19 grudnia 2019 r. w sprawie ustalenia stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zgodnie bowiem z § 1 ust. 2 tej uchwały, podwyższoną stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (w wysokości dwukrotności stawki podstawowej w wysokości 25 zł miesięcznie od jednego mieszkańca) ustala się, jeżeli właściciel nieruchomości, na której zamieszkują mieszkańcy, nie wypełnia obowiązku zbierania odpadów komunalnych w sposób selektywny. Fakt nieselektywnego zbierania odpadów komunalnych potwierdza znajdująca się w aktach dokumentacja zdjęciowa. Jednak zdaniem skarżącej, dokumentacja zdjęciowa stanowi jedynie dowód, iż faktycznie papier, plastik i szkło znajdowało się w pojemniku na odpady zmieszane, albowiem ustawa nie zawiera kategorycznego zakazu umieszczania tego rodzaju odpadów w pojemniku na odpady zmieszane. Argumentowała, że z treści broszury Urzędu Miasta P. wynika wprost, że do pojemników na szkło nie wrzuca się butelek i słoików z zawartością, do pojemników na papier nie wrzuca się tłustego i zabrudzonego papieru, a do pojemników na metal i tworzywa sztuczne nie wrzuca się butelek i pojemników z zawartością. W ocenie skarżącej, stan faktyczny sprawy odpowiada zaleceniom zawartym w ww. broszurze - zarówno z dokumentacji zdjęciowej i notatek wynika, że w pojemnikach na odpady zmieszane, umieszczono odpady (szkło, papier, butelki) zabrudzone, posiadające zawartości. Odnosząc się do stanowiska skarżącej, Sąd stwierdza, że w broszurze Urzędu Miasta określającej system odbiorów odpadów komunalnych na terenie gminy P. istotnie zalecono, aby do pojemników na szkło, metale i tworzywa sztuczne nie wrzucać butelek, słoików i pojemników z zawartością, lecz nie można z tego wywieść wniosku, że tego rodzaju odpady - butelki, słoiki i pojemniki z zawartością, należy wrzucać do pojemnika z odpady zmieszane. Taka teza, niemająca żadnego jurydycznego uzasadnienia, przekreśla stworzony system selektywnego zbierania odpadów nadających się do odzysku – zbierania, w ramach którego dany strumień odpadów, w celu ułatwienia specyficznego przetwarzania, obejmuje jedynie odpady charakteryzujące się takimi samymi właściwościami i takimi samymi cechami (art. 3 ust. pkt 24 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 797); zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 5) u.c.p.g. selektywne zbieranie odpadów komunalnych obejmuje co najmniej: papier, metale, tworzywa sztuczne, szkło, odpady opakowaniowe wielomateriałowe oraz bioodpady. Skarżąca w przedstawionej argumentacji pomija, że w ww. broszurze wskazano, że do odpadów zmieszanych należy wrzucać odpady, których nie można posegregować. W ocenie Sądu, nie powinno budzić żadnych wątpliwości, że słoiki, butelki, czy pojemniki z zawartością należy zbierać selektywnie po usunięciu z nich zawartości. Niezależnie, podkreślić w sprawie trzeba, iż wbrew twierdzeniom skarżącej, z dokumentacji zdjęciowej i notatek służbowych nie wynika, aby znajdujące się w pojemniku na odpady zmieszane słoiki, butelki i pojemniki posiadały jakąś zawartość. Wręcz przeciwnie, są puste, bez zawartości. Również papier nie wykazuje zabrudzeń, czy też zatłuszczenia. W ocenie Sądu, organy nie naruszyły przepisów postępowania. Działały legalnie (art. 120 o.p.) i podjęły wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, przez co nie została naruszona zasada prawdy obiektywnej (art. 122 o.p.). W sposób wyczerpujący został zebrany i rozpatrzony w rozpoznawanej sprawie materiał dowodowy (art. 187 § 1 o.p.), zaś jego spójna i logiczna ocena nie naruszała granic swobodnej oceny dowodów i jako taka korzysta z ochrony przewidzianej w art. 191 o.p. Przez wzgląd na powyższe, zarzuty naruszenia przepisów postępowania nie zasługują na uwzględnienie. W sprawie nie naruszono również art. 6ka u.c.p.g. Wyrok został wydany na posiedzeniu niejawnym zgodnie z Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału wydanym na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych instrumentach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. 2020. 374). W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło