I SA/Gl 1336/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.S. na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Postanowieniem z dnia [...] oznaczonym w sentencji Poczta Polska S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K. utrzymała w mocy własne postanowienie z dnia [...] uznające za nieuzasadniony zarzut nieistnienia obowiązku objętego tytułami wykonawczymi z dnia [...] o nr [...]. W skardze na powyższe postanowienie skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie przez Sąd jego wykonania oraz wstrzymanie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie ww. tytułów wykonawczych. Uzasadniając powyższy wniosek wskazała, iż aktualnie znajduje się w bardzo trudnej sytuacji zdrowotnej i materialnej. Dodała, że prowadzone postępowanie egzekucyjne jest dla niej bardzo uciążliwe i nawet częściowe pozbawienie jej środków z niskiej emerytury uniemożliwi zakup koniecznych dla życia i zdrowia leków oraz wyżywienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na wstępie wskazać przyjdzie, że regułą obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wynikającą z treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie "ppsa") jest to, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania aktu. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 ppsa sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części danego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przystępując do oceny wniosku, w pierwszej kolejności należy mieć na uwadze, że nie każdy akt lub czynność może podlegać wstrzymaniu wykonania. Wniosek o wstrzymanie wykonalności może bowiem dotyczyć jedynie takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, niepubl.). Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie, nie każdy wymaga wykonania. Wykonaniu podlegać mogą jedynie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów. Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem utrzymano w mocy postanowienie uznające zarzuty za niezasadne. Jest to rodzaj aktu prawnego nie noszącego znamion wykonalności. Postanowienie to nie obliguje strony skarżącej do jakiegokolwiek działania, nie może być również wykonane w trybie przymusowym poprzez wdrożenie administracyjnego postępowania egzekucyjnego, co więcej samo zostało wydane w toku takiego postępowania. Zaskarżone postanowienie zawiera negatywną ocenę zarzutów zgłoszonych w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym, nie nakłada zaś na zobowiązaną żadnych nowych obowiązków, czyli nie wywołuje bezpośrednich skutków w sferze jej praw, czy obowiązków (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 14 października 2014 r. sygn. akt II OZ 1072/14, z dnia 24 kwietnia 2014 r. sygn. akt II FZ 470/14, z dnia 10 grudnia 2013 r. sygn. akt II FZ 1358/13, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 maja 2013 r. sygn. akt I SA/Gl 315/13, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 17 września 2010 r. sygn. akt I SA/Lu 635/10, wszystkie opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego wniosek skarżącej nie mógł zostać uwzględniony, bowiem dotyczy postanowienia, które nie podlega wykonaniu. Na marginesie, odnosząc się do wniosku skarżącej o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego, wskazać przyjdzie, że Sąd nie jest właściwy do jego rozpoznania. Właściwym bowiem dla rozpoznania takiego wniosku jest – w myśl art. 23 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1619) – organ sprawujący nadzór nad egzekucją. Dopiero wydany w tym trybie akt może być przedmiotem badania Sądu pod kątem spełnienia przesłanek wstrzymania jego wykonania. Z wyżej wymienionych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.