I SA/Gl 1345/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ, , , po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. (K.) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie restrukturyzacji zaległości podatkowych postanawia: o d r z u c i ć s k a r g ę; J. K., skargą nadaną w urzędzie pocztowym w dniu [...], skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K., zaskarżył decyzje organu odwoławczego z dnia [...] Nr [...]. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, zamieszczonego w aktach administracyjnych sprawy (przy karcie nr 16), zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (pouczenie zawarte w zaskarżonej decyzji zgodne było z treścią powołanego powyżej przepisu). Na mocy art. 83 § 1 p.p.s.a terminy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Zgodnie zatem z art. 111 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Jeśli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. W tym stanie rzeczy stwierdzić należało, iż termin do wniesienia skargi upłynął z dniem [...] (czwartek – dzień roboczy). Wobec powyższego skargę nadaną w urzędzie pocztowym w dniu [...] uznać należało za wniesioną z naruszeniem ustawowego terminu określonego art. 53 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a zatem skargę - jako spóźnioną - należało w niniejszej sprawie odrzucić, co też orzeczono w sentencji postanowienia.