I SA/Gl 135/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Wiciak, po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. A. w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją z dnia [...] r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy P. z dnia [...] r. nr [...] określającą A S. A. w B. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2006 na kwotę [...] zł. Postanowieniem z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., na skutek wniosku spółki zawartego w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, wstrzymało wykonanie tej decyzji, powołując jako podstawę prawną art. 224 § 2 i § 4 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60). W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] pełnomocnik strony skarżącej zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W obszernym uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podał w pierwszej kolejności, iż ściągnięcie na rzecz gminy środków objętych zaskarżoną decyzją, jak i decyzjami za pozostałe lata podatkowe może zachwiać płynnością finansową spółki i negatywnie wpłynąć na jej zdolność do wykonywania inwestycji, zwłaszcza tych, których nieterminowe wykonanie wiąże się z ryzykiem zwrotu dofinansowania z funduszy europejskich. Ponadto może powodować utratę kredytowania działalności inwestycyjnej przez banki oraz instytucje rządowe. Zwrot wyegzekwowanych kwot, zdaniem pełnomocnika, może również stanowić problem dla budżetu gminy z uwagi na nieprawomocność decyzji podatkowych. Skutki ewentualnej niemożliwości szybkiego zwrotu wyegzekwowanych od spółki kwot będzie ponosić sam podatnik (spółka). W dalszej kolejności pełnomocnik wskazał na prowadzone bądź planowane inwestycje w celu społecznie użytecznym, które staną się zagrożone wskutek wykonania zaskarżonych decyzji. W tych ramach wymienił on między innymi (każdorazowo wskazując kwoty inwestycji) wymianę sieci wodociągowej i budowę sieci kanalizacyjnej w B. , rozbudowę oczyszczalni ścieków, budowę kanalizacji w rejonie [...] oraz [...] (co wpłynie korzystnie na stan środowiska naturalnego i poziom życia mieszkańców), modernizację hydroforni, przełożenie magistrali wodociągowej (wymuszone rozbudową miejskiego wysypiska śmieci). Pełnomocnik zwrócił także uwagę na negatywny wpływ kryzysu gospodarczego na sytuację finansową spółki. W szczególności zaś podał, iż wśród dwudziestu największych klientów aż siedem podmiotów należy do branż, które w największy sposób odczują negatywne skutki kryzysu, co wpłynie na zmniejszenie popytu na usługi świadczone przez spółkę. Pełnomocnik wskazał również między innymi na wielkości nakładów inwestycyjnych spółki w relacji do jej dochodów za lata 2007 i 2008 oraz na średniomiesięczne przychody spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego artykułu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wstrzymanie wykonalności aktu administracyjnego wchodzi zatem w grę wówczas gdy, po pierwsze, akt ten nadaje się do wykonania, po wtóre zaś, jeżeli zachodzą przesłanki wstrzymania jego wykonania. W pierwszej kolejności podnieść należy, że wprawdzie postanowieniem z dnia [...] r. organ odwoławczy wstrzymał wykonanie decyzji wymiarowej Wójta Gminy P., którą utrzymał następnie w mocy zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., jednakże zgodnie z art. 239 e ustawy – Ordynacja podatkowa (obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009 r.) decyzja ostateczna podlega wykonaniu, chyba że wstrzymano jej wykonanie. Zaskarżona do sądu administracyjnego decyzja ostateczna podlega zatem wykonaniu, o ile jej wykonanie nie zostanie wstrzymane na mocy art. 61 ppsa. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że wniosek pełnomocnika strony skarżącej zawarty w skardze, zdaniem Sądu, zasługuje na uwzględnienie. Z uzasadnienia wniosku wynika, iż w sprawie rzeczywiście zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jest tak zarówno z uwagi na znaczne kwoty egzekwowanego podatku, jak również ze względu na charakter zadań, wykonywanych przez spółkę. Są to bowiem niewątpliwie zadania o charakterze użyteczności publicznej, wykonywane dla lokalnego obszaru o stosunkowo znacznym zasięgu. Z wyżej wymienionych względów, na podstawie wskazanych przepisów i przy zastosowaniu art. 61 § 5 ustawy ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.