I SA/Gl 1358/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ, po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. i J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a: odrzucić skargę; W piśmie z dnia [...], skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skarżący H. i J. K. wnieśli skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. dnia [...] Nr [...]. Zarządzeniem z dnia 29 września 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał skarżących o usunięcia braku skargi przez jej podpisanie przez drugą z osób skarżących. W wezwaniu Sądu wyjaśniono nadto, że skarga z dnia [...] została podpisana tylko przez jednego ze skarżących. Pouczono jednocześnie skarżących, że nie usunięcie braku skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania skutkować będzie jej odrzucenie. Wezwanie tej treści doręczono adresatom w dniu [...], co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zamieszczonego w aktach sprawy. W dniu [...] (data nadania w urzędzie pocztowym) wpłynęły do Sadu dwa egzemplarze skargi podpisane przez obojga skarżących. Jednakowoż termin zakreślony dla dopełnienia tej czynności upłynął, zgodnie z przywołanym wyżej pouczeniem, w dniu [...] (czwartek – dzień roboczy). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z akt administracyjnych, przesłanych do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu [...], zaś skarga na tę decyzję została nadana w urzędzie pocztowym w dniu [...], a więc z uchybieniem trzydziestodniowego terminu ustawowego, który upłynął w dniu [...] (czwartek – dzień roboczy). W zaistniałej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny był zobowiązany skargę – jako spóźnioną – odrzucić, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Również skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu w myśl art. 58 §1 pkt 3 tej ustawy. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji działając na podstawie art. 58 § 3 ustawy. SJ/