I SA/Gl 1361/12

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi J. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej – umorzenia zaległości podatkowej w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym p o s t a n a w i a 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; 2. ustanowić skarżącej radcę prawnego. Wykonując wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł, skarżąca na urzędowym formularzu z dnia 21 grudnia 2012 r. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Uzasadniając wniosek, podkreśliła, że utrzymuje się jedynie z niewielkiego wynagrodzenia, lecz w dniu 28 listopada 2012 r. pracodawca wypowiedział jej stosunek pracy. Zwróciła również uwagę na konsekwencje długotrwałej choroby alkoholowej jej męża, czyli zadłużenie kredytowe oraz wobec spółdzielni mieszkaniowej, stale dochodzone w toku prowadzonej wobec niej egzekucji. To ostatnie doprowadziło do utraty prawa do lokalu – skarżąca oświadczyła, że wraz z synem, córką i zięciem zamieszkuje obecnie w lokalu socjalnym, którego koszty utrzymania, zwłaszcza ogrzewania, są wysokie (około 600 zł miesięcznie). Dodała, że córka nie pracuje, a zięć i syn osiągają niewysokie dochody. Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawczyni nadesłała większość żądanych dokumentów źródłowych, które potwierdzają powyższe okoliczności, poza bezrobociem jej córki, nie wynikającym z ich treści wprost – zamiast objętego wezwaniem zaświadczenia w tej materii przedłożyła zaświadczenie o dochodach pracownika z dnia 10 stycznia 2013 r., ale tylko za miesiące od lipca do września 2012 r. Sumy wypłacane córce skarżącej oscylowały wokół kwoty wynagrodzenia minimalnego, niekiedy były nawet niższe. Podobne wnioski wypływają z zaświadczeń dotyczących samej wnioskodawczyni oraz jej syna i zięcia, których wynagrodzenia ponadto są pomniejszone wskutek zajęcia komorniczego. Skarżąca przedstawiła też w szczególności kopię wspomnianego we wniosku wypowiedzenia umowy o pracę, potwierdzenie uiszczenia opłat za mieszkanie w wysokości 500 zł oraz dokumenty wskazujące na zaległości w tym zakresie. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – czyli w myśl art. 245 § 2 przywołanej ustawy obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub innego profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie wspomnianego faktu, przedstawiając – z własnej inicjatywy lub na wezwanie – stosowną dokumentację źródłową. Skarżąca dowiodła, że w jej przypadku zachodzą przesłanki przyznania prawa pomocy. Z nadesłanego materiału dowodowego wynika bowiem, że znajduje się ona w bardzo trudnej sytuacji. Podobnie jak inne osoby w jej rodzinie uzyskuje jedynie niewielkie dochody, które nie pozwalają nawet na bieżące pokrycie wszystkich wydatków gospodarstwa domowego, w tym wszystkich należności za mieszkanie, będące przecież lokalem socjalnym, o obniżonym standardzie. Ten stan rzeczy ulegnie zresztą jeszcze pogorszeniu, skoro w stosunku do skarżącej biegnie obecnie okres wypowiedzenia umowy o pracę. Nie można również tracić z pola widzenia tego, iż rodzina stoi przed koniecznością spłaty zadłużenia dochodzonego w drodze egzekucji. Oświadczenia skarżącej, w szczególności dotyczące choroby jej męża, zadłużenia i utraty mieszkania, znajdują również potwierdzenie w treści dokumentacji zgromadzonej w toku postępowania podatkowego, którą także wypada wziąć pod uwagę. Mając na względzie wszystkie powyższe okoliczności, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.