I SA/Gl 1365/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Dumana (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia[...] r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 1 167 (słownie: jeden tysiąc sto sześćdziesiąt siedem) złotych; 3. oddalić wniosek skarżącej o zwrot kosztów postępowania. Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w K. uchylił w całości decyzje Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. i orzekł co do istoty sprawy ustalając zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych w wysokości 38 870 zł. W piśmie z dnia 10 września 2013 r. skarżąca wniosła o umorzenie postępowania sądowego i zasądzenie na rzecz jej pełnomocnika kosztów zastępstwa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Postępowanie sądowo administracyjne oparte jest bezwzględnie na zasadzie skargowości. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa"), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie z kolei do art. 161 § 1 pkt 1 ppsa Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W omawianej sprawie skarżąca w piśmie procesowym z dnia 10 września 2013 r. wniosła o umorzenie postępowania co jest jednoznaczne z cofnięciem skargi. Sąd uznał przy tym, że cofnięcie skargi nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też do utrzymania w mocy aktu, który dotknięty byłby wadą nieważności. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa w związku z art. 60 ppsa orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji. W świetle art. 232 § 1 pkt 1 ppsa Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, wobec czego na podstawie przywołanego przepisu orzeczono jak w punkcie drugim sentencji postanowienia. Taki sposób zakończenia postępowania nie pozwala zasądzić od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania. Nie ma bowiem podstaw do zasądzenia tych kosztów od strony przeciwnej, gdyż zgodnie z art. 201 ppsa można to uczynić w przypadku umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ppsa, tj. gdy organ uwzględnia skargę lub w razie umorzenia postępowania w przypadku określonym w art. 118 § 2 ppsa tj. w efekcie skutecznie przeprowadzonej mediacji. Takie sytuacje nie wystąpiły w niniejszej sprawie. Nie wchodzi zatem w rachubę zasądzenie kosztów postępowania na podstawie art. 201 ppsa.