I SA/Gl 1366/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Monika Krywow (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia w sprawie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z dnia 21 września 2020 r. J. L. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, wskazane w sentencji postanowienia. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 6 listopada 2020 r., skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100,00 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia 14 grudnia 2020 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie. Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2021 r., sygn. akt III FZ 222/21, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił powyższe zażalenie. Zarządzeniem z dnia 25 sierpnia 2021 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 6 listopada 2020 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. W terminie do wykonania wskazanego zarządzenia, skarżący złożył wniosek o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2022 r. sygn. akt I SPP/Gl 274/21 referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy. Wobec wniesionego przez skarżącego sprzeciwu od ww. postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 21 lutego 2022 r. utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 5 stycznia 2022 r. Zarządzeniem z dnia 4 marca 2022 r. skarżący został ponownie wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 6 listopada 2020 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca ww. zarządzenie została doręczona skarżącemu w dniu [...] r. Wpis sądowy od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 P.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Równocześnie, zgodnie z treścią art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a., do którego odwołuje się § 1 tegoż artykułu przewiduje, iż skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W przedmiotowej sprawie skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 6 listopada 2020 r., o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] r. Termin przewidziany na uiszczenie wpisu upłynął skarżącemu z dniem [...] r. W tym terminie wpis od skargi nie został uiszczony. W konsekwencji zaistniałych okoliczności, stwierdzić należało, iż skarga obarczona jest brakiem fiskalnym, uniemożliwiającym nadanie jej prawidłowego dalszego biegu. W związku z powyższym, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji postanowienia.