I SA/Gl 1369/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Kornacki (spr.) po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. I. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 18 września 2025 r., nr 2401-IEE.7192.309.2025.4 UNP: 2401-25-235088 w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia odrzucić skargę. W piśmie datowanym na 22 października 2025 r. A. I. sformułowała skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 18 września 2025 r., nr 2401-IEE.7192.309.2025.4 UNP: 2401-25-235088 utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z 28 maja 2025 r., nr [...] o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego. Na podstawie zarządzeń Przewodniczącego Wydziału I z 2 grudnia 2025 r. skarżąca została wezwana do: 1) uiszczenia wpisu od skargi oraz 2) uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie swego numeru PESEL. W wezwaniach tych wskazano, że należy je wykonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania te skierowano do skarżącej na adres wskazany w skardze. Ich doręczenie miało następujący przebieg. 9 grudnia 2025 r. przesyłka ta została złożona w placówce pocztowej, a w oddawczej skrzynce pocztowej adresata umieszczono zawiadomienie o możliwości jej odbioru. 17 grudnia 2025 r. pozostawiono zawiadomienie powtórne. 29 grudnia 2025 r. przesyłkę zwrócono jako niepodjętą w terminie. Skarżąca jak dotąd nie uiściła wpisu od skargi ani nie podała swojego numeru PESEL. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu wobec niewykonania wezwania do uiszczenia wpisu od skargi oraz wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi. Wyjaśnienie motywów niniejszego rozstrzygnięcia należy rozpocząć od odnotowania, że w myśl art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 143), dalej powoływanej w skrócie: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis. Na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa jednak wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest skarga – jej odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Niezależnie od powyższego uwzględnienia wymaga, że stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pierwsze pismo w sprawie strony będącej osobą fizyczną powinno zawierać jej numer PESEL oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Jest to jeden z wymogów formalnych pisma, których spełnienie jest niezbędne do nadania pismu prawidłowego biegu (zob. w szczególności uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22). W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., a jeżeli pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd. W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że wskazane terminy (zarówno do uiszczenia wpisu od skargi, jak i do uzupełnienia braku formalnego skargi) zostały określone w ustawie i wynoszą siedem dni, a ich bezskuteczny upływ obliguje sąd do odrzucenia skargi. Powinność taka zaistniała również w analizowanym przypadku. Przyczyną tego stanu rzeczy jest konieczność uznania, że skutek doręczenia skarżącej takich wezwań nastąpił 23 grudnia 2025 r. w trybie przewidzianym w art. 73 p.p.s.a. Przepis ten ma zastosowanie w razie niemożności dokonania doręczenia adresatowi ani bezpośrednio, o czym – w odniesieniu do osób fizycznych – stanowi art. 67 § 1 p.p.s.a., ani za pośrednictwem osoby uprawnionej zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a. W takiej sytuacji, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, przechowywane jest ono w placówce pocztowej przez okres czternastu dni (art. 73 § 1 p.p.s.a.). W oddawczej skrzynce pocztowej (a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe) umieszcza się zawiadomienie o złożeniu tego pisma oraz informację o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Jeżeli pismo to nie zostanie podjęte w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia (art. 73 § 2 i § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.). O wykonaniu tych czynności w niniejszej sprawie świadczą adnotacje operatora pocztowego umieszczone na zwróconej przesyłce (na zwrotnym potwierdzeniu jej odbioru i kopercie, w której ją wysłano). Zgodnie z nimi przesyłkę tę pozostawiono w placówce pocztowej, a w skrzynce odbiorczej adresata umieszczono zawiadomienie o możliwości jej odbioru. Po raz pierwszy dokonano tego 9 grudnia 2025 r., powtórnie – 17 grudnia 2025 r., a 29 grudnia 2025 r. przesyłkę tę zwrócono nadawcy jako niepodjętą w terminie. Oznacza to, że czternastodniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., upłynął 23 grudnia 2025 r., a doręczenie należało uznać za dokonane właśnie w tym dniu. W rezultacie ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do wykonania wezwania do uiszczenia wpisu od skargi oraz wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi był wtorek 30 grudnia 2025 r. Jako że termin ten upłynął bezskutecznie, skargę należało odrzucić stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a.