I SA/Gl 1370/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Stuła-Marcela po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 23 sierpnia 2024 r. nr SKOV 428/198/2024 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. Pismem z dnia 10 października 2024 r. W.P. (dalej: "skarżąca") wniosła skargę na rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej opisane w sentencji niniejszego postanowienia. Po przeanalizowaniu skargi Sąd pismem z 25 listopada 2024 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 21 listopada 2024 r., wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braków skargi przez podanie numeru PESEL skarżącej, a także do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Braki te miały zostać uzupełnione w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa, zawierająca powyższe wezwania, awizowana była po raz pierwszy w dniu 29 listopada 2024 r. Powtórne awizowanie przesyłki miało miejsce w dniu 9 grudnia 2024 r. Przesyłkę wydano adresatowi w dniu 16 grudnia 2024 r. Przy piśmie z dnia 23 grudnia 2024 r., nadanym w Urzędzie Pocztowym w B. w tym samym dniu, skarżąca uzupełniła powyższe braki. Jednocześnie w dniu 23 grudnia 2024 r. na konto tut. Sądu wpłynęła opłata od skargi w wysokości 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Co istotne, uzupełnienie braku formalnego po terminie jest równoznaczne z nieuzupełnieniem go w ogóle. W myśl bowiem art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna (por. postanowienie NSA z dnia 9 października 2020 r. sygn. akt II FZ 443/20, LEX nr 3061169). Stosownie do treści art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Równocześnie stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi uznać należy za skutecznie doręczone stronie skarżącej z dniem 13 grudnia 2024 r. w trybie art. 73 p.p.s.a. W myśl § 1 tego przepisu w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie z § 2 zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Tak więc przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi uznaje się za doręczoną z dniem 13 grudnia 2024 r., tj. z upływem czternastego dnia, licząc od dnia pierwszego awizowania przesyłki, które miało miejsce w dniu 29 listopada 2024 r. Wydanie przez pracownika urzędu pocztowego przesyłki w dniu 16 grudnia 2024 r. (tj. po upływie okresu 14 dni od pierwszej jej awizacji) jest pozbawione przy tym znaczenia prawnego i z uwagi na regulacje zawarte w art. 73 p.p.s.a. nie może skutkować uznaniem, że przesyłkę doręczono w tym dniu. W konsekwencji należy uznać, że termin do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi upływał z dniem 20 grudnia 2024 r. Korespondencja zawierająca uzupełnienie tych braków została natomiast nadana w urzędzie pocztowym w dniu 23 grudnia 2024 r., a więc po upływie siedmiodniowego terminu do dokonania tej czynności, stąd też skargę należało odrzucić. Jednocześnie Sąd wskazuje, że negatywne konsekwencje odrzucenia skargi może znieść ewentualny wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi złożony w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w którym uprawdopodobnione zostaną przyczyny niedotrzymania terminu. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w punkcie pierwszym sentencji. O kosztach sądowych orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.