I SA/Gl 1375/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z dnia 30 sierpnia 2021 r. E. K. (dalej: "skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (dalej: "Sądu") na wskazane w sentencji postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach. Po prawomocnym zakończeniu postępowania wpadkowego w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy (sygn. akt I SPP/Gl 280/21), zarządzeniem z dnia 2 lutego 2022 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, zakreślając termin siedmiodniowy pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencję pocztową zawierającą rzeczone wezwanie awizowano po raz pierwszy w dniu 3 marca 2022 r., a powtórnie w dniu 11 marca 2022 r. Zwrot przesyłki nastąpił z kolei w dniu 21 marca 2022 r. w związku z jej nieodebraniem przez adresata w placówce pocztowej, w której została ona pozostawiona. Do dnia dzisiejszego należna od skargi opłata nie została uiszczona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 P.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Jednocześnie na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie skarżącego wezwano do usunięcia braku fiskalnego skargi w drodze zarządzenia z dnia 2 lutego 2022 r. Korespondencja obejmująca rzeczone wezwanie została jednak po dwukrotnej awizacji zwrócona z powodu niepodjęcia w terminie. Ustawa stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 P.p.s.a. pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy. Jednocześnie dokonuje się zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy nie jest to możliwe – na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (por.: art. 73 § 1 i 2 P.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (por.: art. 73 § 3 P.p.s.a.). Doręczenie uważa się wówczas za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy, jak stanowi art. 73 § 4 P.p.s.a. Mając na względzie przytoczoną wyżej regulację, wezwanie do usunięcia braku fiskalnego skargi należy uznać za skutecznie doręczone w ramach fikcji doręczenia z upływem czternastu dni od daty pierwszego awizowania przesyłki, co w niniejszej sprawie nastąpiło z dniem 17 marca 2022 r. Oznacza to w dalszej kolejności, że siedmiodniowy termin przewidziany na uiszczenie wpisu upłynął skarżącemu z dniem 24 marca 2022 r. Brak fiskalny nie został jednak usunięty, co czyni niemożliwym nadanie jej dalszego biegu. Taki stan rzeczy wywołuje konieczność jej odrzucenia. Mając na uwadze powyższe okoliczności, działając na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.