I SA/Gl 138/12

PostanowienieWSA w Gliwicach2012-02-13

Skład orzekający: Anna Tyszkiewicz-Ziętek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, z uwzględnieniem soboty jako dnia wolnego od pracy, podlega odrzuceniu?
Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ została ona wniesiona po upływie ustawowego terminu. Zgodnie z art. 53 § 1 PPSA, termin wynosi trzydzieści dni od doręczenia rozstrzygnięcia. W sytuacji, gdy ostatni dzień terminu przypada na sobotę (12 listopada 2011 r.), za ostatni dzień terminu uznaje się najbliższy dzień powszedni, czyli poniedziałek 14 listopada 2011 r. Skarga wniesiona 15 listopada 2011 r. była zatem spóźniona, co na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 PPSA skutkowało jej odrzuceniem.
Stan faktyczny
Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił J. K. umorzenia należności z tytułu składek. Po wniesieniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, organ wydał decyzję stwierdzającą uchybienie terminu do jego wniesienia, która została doręczona skarżącemu 13 października 2011 r. Skarżący wniósł skargę na decyzję odmawiającą umorzenia należności, wskazując jako przedmiot zaskarżenia decyzję z dnia 12 sierpnia, jednak organ w odpowiedzi na skargę wskazał, że skarga została złożona w terminie do zaskarżenia decyzji z dnia 10 października stwierdzającej uchybienie terminu. Sąd uznał, że właściwym przedmiotem kontroli jest decyzja z dnia 10 października.
Rozstrzygnięcie
Odrzucić skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...], w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją z dnia [...] nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił J. K. umorzenia należności z tytułu składek na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych, Fundusz Ubezpieczenia Zdrowotnego oraz Fundusz Pracy i FGŚP. Pismem z dnia 7 września 2011 r. J. K. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Zakład Ubezpieczeń Społecznych stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku z dnia 7 września 2011 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy w kwestii dotyczącej umorzenia zadłużenia z tytułu nieopłaconych składek. Jednocześnie strona została pouczona o możliwości wniesienia skargi na niniejszą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Przesyłka zawierająca powyższe rozstrzygnięcie została doręczona w dniu 13 października 2011 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych. W dniu 15 listopada 2011 r. (data nadania) J. K., złożył skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] odmawiającą umorzenia należności z tytułu składek. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu, będący radcą prawnym, wniósł o jej oddalenie. Uzasadniając odpowiedź na skargę wskazał, że skarżący jako przedmiot skargi oznaczył decyzję z dnia 12 sierpnia [...] r., podczas gdy skarga została złożona w terminie do zaskarżenia decyzji z dnia 10 października [...] r. stwierdzającej uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy dotyczącej umorzenia zadłużenia z tytułu nieopłaconych składek. Następnie pełnomocnik organu przedstawił przebieg postępowania w sprawie oraz wyjaśnił przyczyny odmowy umorzenia skarżącemu zadłużenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że skarżący wskazał, iż skarga została wniesiona na decyzję z dnia 12 sierpnia[...] r., nr [...] odmawiającą umorzenia należności z tytułu składek. Trzeba jednak uznać, że właściwym przedmiotem kontroli może być decyzja oznaczona w sentencji niniejszego postanowienia, dlatego też Sąd uznał ją za przedmiot skargi. Przechodząc zatem do rozpoznania skargi na tak oznaczoną decyzję należy wskazać, że zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl z kolei art. 83 § 2 ppsa, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż koniec terminu przypadł na sobotę 12 listopada 2011 r., a zatem za ostatni dzień terminu uznać należy najbliższy dzień powszedni, czyli poniedziałek 14 listopada 2011 r. Skarżący wniósł natomiast skargę w dniu 15 listopada 2011 r., a więc już po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Nieprawidłowe jest więc stanowisko pełnomocnika organu zawarte w odpowiedzi na skargę o terminowym zaskarżeniu decyzji z dnia 10 października [...] r. Stosownie z kolei do art. 58 § 1 pkt 2 ppsa sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia i dlatego na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji. Na marginesie powyższych rozważań przyjdzie tylko odnotować, że odrzuceniu podlegałaby też skarga, której przedmiotem byłaby wskazana przez skarżącego decyzja z dnia 12 sierpnia [...] nr [...] odmawiającą umorzenia należności z tytułu składek. Skargę należałoby wówczas uznać za niedopuszczalną bowiem przedmiotem skargi nie może być decyzja, od której stronie przysługuje środek zaskarżenia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło