I SA/Gl 1380/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja – Klimczyk (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 17 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.I. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę K. I. wniesioną na oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Zakład Ubezpieczeń Społecznych utrzymującą w mocy decyzję o odmowie umorzenia należności za osobę prowadzącą działalność gospodarczą na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych, Fundusz Ubezpieczeń Zdrowotnych oraz Fundusz Pracy. We wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku skarżący ponowił - uprzednio złożony w skardze - wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na wstępie wskazać przyjdzie, że na obecnym etapie postępowania, tj. po wydaniu wyroku oddalającego skargę, ale przed jego uprawomocnieniem i złożeniem ewentualnej skargi kasacyjnej, właściwym do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji pozostaje wojewódzki sąd administracyjny. Zgodnie bowiem z art. 61 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej "ppsa", wstrzymanie wykonania aktu traci moc dopiero z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. W niniejszej sprawie zapadły w dniu 28 czerwca 2016 r. wyrok nie uzyskał jeszcze przymiotu prawomocności, stąd nie ma przeszkód, aby rozpatrzyć złożony w niniejszej sprawie wniosek. Jednocześnie, z uwagi na brak skargi kasacyjnej nie było podstaw do przekazania powyższego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu (zob. uchwała 7 sędziów NSA z 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07; wszystkie orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W dalszej kolejności wskazać trzeba, że zgodnie z art. 61 § 3 ppsa sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części danego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przystępując do rozpoznania wniosku złożonego w niniejszym postępowaniu należy odnotować, że w jego toku wydano już postanowienie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania, tj. w dniu 15 lutego 2016 r. tutejszy Sąd odmówił skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Podkreślić zatem należy, że postanowienie Sądu z dnia 15 lutego 2016 r. zachowało prawną moc. Obecnie więc rozstrzygnięcie w przedmiocie przedmiotowego wniosku sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy w okresie, jaki upłynął od wydania wspomnianego postanowienia, zaszły zmiany, które uzasadniają wydanie postanowienia o odmiennej treści, niż to które wtedy zapadło. Nie można przy tym tracić z pola widzenia art. 164 ppsa, zgodnie z którym postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym wiąże od chwili, w której zostało podpisane wraz z uzasadnieniem, a stosownie do art. 61 § 4 postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania aktu sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Odstąpienie od oceny wyrażonej we wcześniejszym postanowieniu może zatem wchodzić w grę jedynie wtedy, gdy okoliczności stanowiące przesłankę danego rozstrzygnięcia uległy zmianie. Mając powyższe na względzie wskazać przyjdzie, że w niniejszej sprawie nie doszło do zmiany okoliczności w porównaniu z już rozpoznanym wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim należy odnotować, że przyczyną odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w ramach poprzedniego postępowania był fakt, iż decyzja ta jest aktem prawnym nie noszącym znamion wykonalności. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 15 lutego 2016 r. wskazano, że decyzja utrzymująca w mocy decyzję o odmowie umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek nie nakłada na skarżącego żadnych nowych obowiązków. Nie zmienia ona wysokości powstałego wcześniej zobowiązania, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw, czy obowiązków materialnoprawnych. W związku z powyższym, nie stanowi ona aktu, który może podlegać wykonaniu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.