I SA/Gl 1382/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak, po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu adwokat M. P. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 czerwca 2018 r. w sprawie ze skargi J. U. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2015 r. z odsetkami za zwłokę i zabezpieczenia jej na majątku podatnika p o s t a n a w i a zmienić zaskarżone postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 czerwca 2018 r. w ten sposób, że przyznać adwokatowi M. P. od Skarbu Państwa - z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach - wynagrodzenie w kwocie 295,20 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100 ) zł, w tym podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 (słownie: pięćdziesiąt pięć 20/100) zł, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia 15 czerwca 2018 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach oddalił wniosek pełnomocnika z urzędu - adwokat M. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W uzasadnieniu wskazał, że złożony w toku rozprawy w dniu 12 czerwca 2018 r. wniosek ww. pełnomocnika nie zawierał oświadczenia, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej nie zostały pokryte w całości lub części. Zarządzeniem z dnia 2 lipca 2018 r. Przewodniczący składu zarządził uzupełnienie protokołu rozprawy z dnia 12 czerwca 2018 r. poprzez dodanie po słowach "wnosi o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej" oświadczenia o treści "koszty pomocy prawnej nie zostały uiszczone w całości". W sprzeciwie od powyższego postanowienia pełnomocnik z urzędu wskazał, że postanowienie referendarza sądowego zostało wydane przedwcześnie, a nadto, iż składając wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawsze składa wymagane przepisami oświadczenie dotyczące nieopłacenia ich w całości lub w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej jako "P.p.s.a.") rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Jednocześnie zgodnie z §2 ww. przepisu wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Należy zatem wskazać, że zaskarżone postanowienie referendarza podlegało zmianie z uwagi na fakt, iż prawomocnym zarządzeniem Przewodniczący składu z dnia 2 lipca 2018 r. zarządzono uzupełnienie protokołu rozprawy z dnia 12 czerwca 2018 r. o oświadczenie dotyczące nieopłacenia kosztów pomocy prawnej w całości lub części. Tymczasem to brak tego oświadczenia (na dzień wydania przez referendarza sądowego postanowienia) stanowił podstawę do oddalenia wniosku pełnomocnika z urzędu. Jednocześnie uzupełnienie protokołu rozprawy o ww. element pozwala na uwzględnienie sprzeciwu pełnomocnika z urzędu i przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Zgodnie z treścią art. 250 § 1 P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje w niniejszej sprawie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714), które weszło w życie 2 listopada 2016 r. Stosownie do treści § 2 pkt 1 i 2 tego rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w myśl § 3 rozporządzenia, zawiera oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części. Zgodnie z § 4 ust. 1 tego rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. W myśl § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia, opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi natomiast 240 zł. W niniejszej sprawie fakt udzielenia skarżącemu pomocy prawnej w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji nie budzi wątpliwości. Złożony wniosek zawiera oświadczenie, o którym mowa w § 3 powołanego rozporządzenia. W świetle powyższego postanowiono przyznać wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi wynagrodzenie za podejmowane czynności w wysokości 240 zł, podwyższone o stosowną stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania. W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji