I SA/Gl 1392/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 16 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na postanowienie Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w T. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: odrzucić skargę; Pismem z dnia [...] 2006 r. (zatytułowanym "pozew"), skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w T. Z. L. wniósł "odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...]". Zaskarżonym postanowieniem, wydanym na podstawie art. 17 § 1 i art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji Dyrektor Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie uwzględnił zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone w związku z nieopłaceniem składek na obowiązkowe ubezpieczenie społeczne. Postanowienie doręczono zobowiązanemu z pouczeniem, że przysługuje od niego zażalenie, które podlega rozpatrzeniu w terminie 14 dni od daty doręczenia organowi odwoławczemu. W dniu [...] 2006 r. do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (Inspektorat T.) wpłynął pozew (odwołanie) Z. L. od powyższego rozstrzygnięcia kierowany do Sądu Okręgowego w K. oraz tożsamy pozew (odwołanie) kierowany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Dyrektor Zakładu Ubezpieczeń Społecznych udzielił odpowiedzi na pozew (odwołanie), a następnie pismem z dnia [...] 2006 r. poinformował stronę, że organem właściwym do rozpatrzenia zażalenia na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie zarzutów jest Dyrektor Izby Skarbowej, do którego przekazano zażalenie wraz z aktami sprawy. Pismem z dnia [...] 2006 r. Z. L. wniósł do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (Oddział w T.) skargę na odmowę przekazania pozwu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Dyrektor Izby Skarbowej w K. pismem z dnia [...] 2006 r. zwrócił pozew Dyrektorowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ze wskazaniem, że konieczne jest dokonanie czynności, o których mowa w art. 54 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W dniu 20 września 2006 r. pozew Z. L. przekazano do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w trybie art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego rozstrzygnięcie organu egzekucyjnego stanowi postanowienie w przedmiocie zarzutów, wydane w oparciu o art. 34 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1960 r. (t.j. Dz.U. z 2002 r., Nr 110, poz. 968 ze zm.), na które, zgodnie z art. 34 § 5, art. 17 § 1 i art. 23 § 2 powołanej ustawy przysługuje zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w K. Wobec powyższego stwierdzić należy, że strona nie wyczerpała przysługującego jej środka zaskarżenia, co czyni skargę inicjującą postępowanie sądowe w niniejszej sprawie niedopuszczalną. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu, a postanowienie Sądu w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Okoliczność, że w pouczeniu, którym opatrzono zaskarżone pouczenie pominięto informację o terminie wniesienia zażalenia oraz nie wskazano organu właściwego do jego rozpoznania może stanowić podstawę złożenia do organu egzekucyjnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia (w oparciu o art. 58 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego). Wobec powyższego Sąd, w oparciu o powołane przepisy, odrzucił skargę, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.