I SA/Gl 14/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w następującym składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej Sędzia WSA Krzysztof Winiarski Asesor WSA Teresa Randak/sprawozdawca/ Protokolant aplikant radcowski Grzegorz Senderecki. po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi "A" w S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. odmówiło "A" w S. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości. Organ odwoławczy uznał, iż strona nie uprawdopodobniła, iż mimo swej staranności nie mogła, z uwagi na niezależną od niej przeszkodę dokonać w terminie czynności odwołania. Jak wywodzi organ odwoławczy decyzja prezydenta S. z dnia [...] r. doręczona została stronie w jej siedzibie w dniu [...] 2003 r. Termin do złożenia odwołania upłynął więc [...] 2003 r. Wniosek o przywrócenie terminu skarżący "A" złożył w Kancelarii Ogólnej Urzędu Miasta w S.w dniu [...] 2003 r. Z treści uzasadnienia wniosku wynika, że jedyną przyczyną uchybienia terminowi były osobiste sprawy Dyrektora "A" , co w ocenie organu nie może stanowić podstawy przywrócenia terminu, albowiem wnioskujący jako osoba prawna działa poprzez swoje organy – lub w ich zastępstwie – przez upoważnionych pełnomocników. Oceniając stan faktyczny sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, iż wnioskujący "A" nie spełnił przesłanek wynikających z treści art.162 § 1-3 ustawy z dnia 29 sierpnia Ordynacja podatkowa(Dz. U. Nr 137, poz. 926 z póź. zm.) tj. nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez winy strony i na tej podstawie odmówiło przywrócenia terminu do dokonania tej czynności. Na postanowienie to skarżący wniósł skargę wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący podnosi, iż organ odwoławczy przed uprawomocnieniem się postanowienia zwrócił akta sprawy organowi pierwszej instancji, a ponadto - 3 - zaskarżenie niniejszego postanowienia wynika głównie z powodu zaskarżenia postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego pozostawiającego bez rozpoznania odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta S. w sprawie określenia zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu do postanowienia a ponadto wskazując orzeczenie NSA z 4 listopada 1998 r., sygn. akt III SA 1243/97 z treści którego wynika, że w przypadku podatnika- osoby fizycznej nawet zwolnienie lekarskie od pracy może nie być potwierdzeniem braku winy zainteresowanego w uchybieniu terminu, w określonych okolicznościach. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył co następuje: Skarga wbrew twierdzeniom strony skarżącej nie jest zasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności działań tej administracji z prawem, a więc na podstawie kryterium legalności, w oparciu o art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych(Dz. U. Nr 153, poz.1269). Sąd uwzględnia skargę na postanowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz 1270 z póź. zm.) i uchyla je w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik postępowania. Konieczną zatem przesłanką do uchylenia jest wykazanie, że zaskarżony akt narusza przepisy prawa, a w odniesieniu do przepisów postępowania należy dodatkowo wykazać, iż naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy. Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania nie narusza prawa, nie wystąpiły zatem przesłanki warunkujące jego uchylenie. W przedmiotowej sprawie stan faktyczny ustalony przez organ nie jest kwestionowany przez skarżącego. Powodem zaskarżenia niniejszego postanowienia było przekonanie skarżącego, iż uprawdopodobnił w sposób bezsporny, że uchybienie terminowi do wniesienia odwołania nastąpiło bez jego winy. - 4 – Skarżący jako powód uchybienia terminowi do wniesienia odwołania wskazał nieobecność w pracy z przyczyn osobistych. Jak podniósł we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności uniemożliwiające wniesienie odwołania w terminie to choroba i zgon matki oraz nieobecność w pracy spowodowana przebywaniem na urlopie. Z tych też przyczyn skarżący mógł się zapoznać z decyzją Prezydenta Miasta S. w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości wraz z odsetkami za lata 1999- 2001 najwcześniej w dniu 16 czerwca 2003 r. Na rozprawie w dniu 21 stycznia 2005 r. stawił się za skarżącego Dyrektor "A" w S. wraz z pełnomocnikiem radcą prawnym. Pełnomocnik zgłosiła wniosek o przesłuchanie G. K. Dyrektora "A" w S. w charakterze świadka. Na pytanie sądu o wskazanie podstawy prawnej tego wniosku, pełnomocnik stwierdziła, iż nie może wskazać podstawy prawnej swego wniosku w przepisach regulujących postępowanie przed sądami administracyjnymi. Sąd wysłuchał G. K. jako osoby uprawnionej do reprezentacji osoby prawnej jaką jest "A", co wynikało z załączonego do akt sprawy odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego Nr [...]. G. K. oświadczył, że nie miał ustanowionego stałego zastępcy w statucie jednostki ani też nie wskazał żadnej osoby do reprezentowania jednostki. Podał również, iż nikt nie miał stałego upoważnienia do reprezentowania jednostki. Ponadto wskazał, iż w zakładzie zatrudnionych jest około sześciu osób na stanowiskach administracyjnych, w tym księgowa, kadrowa i referent działu administracji. Dodatkowo do skargi dołączono zaświadczenie o urlopie G. K. w dniach od [...] do [...] 2003 r. Przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności możliwe jest tylko wtedy, gdy strona która mu uchybiła złoży wniosek, w którym uprawdopodobni, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. W niniejszej sprawie stroną postępowania podatkowego był "A". w S., który posiada osobowość prawną, a uzyskał ją w chwili wpisu zakładu opieki zdrowotnej do Krajowego Rejestru Sądowego. Ustawodawca nie wskazał enumeratywnie okoliczności uniemożliwiających dokonanie czynności w terminie. W doktrynie i orzecznictwie utrwalił się pogląd, iż usprawiedliwia uchybienie terminowi niemożność usunięcia przeszkody przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku( wyrok NSA z dnia 11 kwietnia 1997 r. III SA 1581/95). W przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca, albowiem zakład opieki zdrowotnej podczas nieobecności dyrektora - 5 - wykonywał swoje statutowe działania, w tym także te o charakterze administracyjnym, co potwierdza odbiór doręczonej decyzji podatkowej. Nieobecność dyrektora osoby prawnej w pracy nie może stanowić o braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania. To właśnie na organie osoby prawnej ciąży statutowy obowiązek zapewnienia jej sprawnego funkcjonowania w tym także podczas nieobecności jej poszczególnych pracowników. Szczególnym obowiązkiem dyrektora było wyznaczenie osoby do pełnienia zastępstwa podczas jego nieobecności w pracy, bowiem to on odpowiedzialny jest za zapewnienie ciągłości realizacji zadań. Organ podatkowy zasadnie przyjął, iż wnioskujący nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminowi do wniesienia odwołania nastąpiło bez winy skarżącego. W sytuacji opisanej powyżej nie znajduje uzasadnienia twierdzenie, iż nieobecność w pracy dyrektora spełnia przesłankę braku winy w niedochowaniu terminu. W ocenie sądu okoliczność, iż pod swoją nieobecność w pracy trwającą 16 dni dyrektor nie wyznaczył zastępcy do wykonywania jego zadań i do reprezentowania podmiotu stanowi zawinione działanie dyrektora i nie może być uznane za brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania. Nie zasługuje na uwzględnienie także zarzut naruszenia przepisów ogólnych Kodeksu postępowania administracyjnego, albowiem do postępowania w sprawach podatkowych zastosowanie ma ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa(Dz. U. Nr 137, poz. 926 z póź. zm), a ponadto należy zauważyć, że zaskarżona decyzja nie została wydana w ramach uznania administracyjnego, tylko w oparciu o stwierdzenie, że strona nie wykazała, że bez własnej winy uchybiła terminowi do wniesienia odwołania. W opisanym stanie faktycznym, biorąc pod uwagę uregulowanie prawne Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz. U. Nr 153, poz 1270 z póź. zm).