I SA/Gl 1403/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Organiściak, Sędziowie WSA Bożena Suleja (spr.),, Anna Tyszkiewicz-Ziętek, Protokolant Paulina Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2013 r. sprawy ze skargi I. Ł. – N. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia 22 listopada 2012 r. I. Ł. – N., reprezentowana przez pełnomocnika, zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach oznaczoną w sentencji postanowienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...], którą odmówiono jej umorzenia należności z tytułu nieopłaconych w terminie składek na ubezpieczenie zdrowotne za okres 05/2005 – 10/2005 w łącznej kwocie 1.721,93 zł. Następnie w piśmie z dnia 18 września 2013 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, że cofa powyższą skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na mocy art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Analizując okoliczności rozpatrywanej sprawy Sąd uznał, iż skarżąca dokonała skutecznego cofnięcia skargi inicjującej postępowanie sądowe w niniejszej sprawie, a jednocześnie, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające uznanie tegoż cofnięcia za niedopuszczalne. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.