I SA/Gl 1405/15
PostanowienieWSA w Gliwicach2015-12-21
Skład orzekający: Sędzia WSA Bożena Pindel
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego na postanowienie wierzyciela o uznaniu za nieuzasadnione zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, wydane po 15 sierpnia 2015 r., jest dopuszczalna?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego na postanowienie wierzyciela o uznaniu za nieuzasadnione zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, wydane po 15 sierpnia 2015 r., jest niedopuszczalna. Zmiana art. 3 § 2 pkt 3 PPSA od 15 sierpnia 2015 r. wyłączyła z kognicji sądów administracyjnych postanowienia dotyczące stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów. Wniesienie takiej skargi skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.Stan faktyczny
Skarżący S. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K., które utrzymało w mocy postanowienie o uznaniu za nieuzasadnione zarzutów zgłoszonych przez skarżącego w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym opłaty abonamentowej. Skarżący otrzymał zaskarżone postanowienie 5 października 2015 r. i wniósł skargę 4 listopada 2015 r.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia odrzucić skargę.
Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] Poczta Polska S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K., będąca wierzycielem, utrzymała w mocy swe postanowienie z dnia [...] r., nr [...] o uznaniu za nieuzasadnione zarzutów z dnia
1 lipca 2014 r. zgłoszonych przez skarżącego S. S. jako zobowiązanego w sprawie egzekucji administracyjnej dotyczącej opłaty abonamentowej a prowadzonej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] r. o numerach od [...] do [...].
Zaskarżone postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 5 października 2015 r.
Postanowienie to zawierało pouczenie o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Skargę skarżący wniósł w dniu 4 listopada 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.
Wyjaśnienie motywów tej kwalifikacji należy rozpocząć od wskazania, że w stanie prawnym obowiązującym do dnia 14 sierpnia 2015 r. art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., stanowił, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, które obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Przepis ten został jednak zmieniony przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658) z mocą obowiązującą począwszy od dnia 15 sierpnia 2015 r. (art. 2 ustawy zmieniającej). W konsekwencji zgodnie z jego aktualnym brzmieniem sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
Z powyższego wynika zatem, że od dnia 15 sierpnia 2015 r. nie jest dopuszczalne zaskarżenie do sądu administracyjnego postanowienia wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Tymczasem w rozpatrywanym przypadku przedmiotem skargi jest postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie wierzyciela o uznaniu za nieuzasadnione zarzutów, jakie zgłosił skarżący. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w aktualnie obowiązującym stanie prawnym, co oznacza, że już w dacie podjęcia tego rozstrzygnięcia nie służyła na nie skarga do sądu administracyjnego. Jeśli zatem skarga taka została wniesiona, to należało ją odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Niejako na marginesie wymaga jedynie dodania, że dla tej kwalifikacji nie miało znaczenia to, że organ drugiej instancji pouczył skarżącego o możności wniesienia skargi, choć bez wątpienia informacja ta była błędna.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło