I SA/Gl 1407/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Miliczek – Ciszewska, , , po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.T. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia [...]r. nr [...]Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. rozpoznał wniosek A. T. o wstrzymanie czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego, prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 13 czerwca 2013 r. nr [...], dotyczącego podatku od towarów i usług za grudzień 2008 r. Organ egzekucyjny postanowił powyższy wniosek załatwić odmownie. Powyższe postanowienie doręczone zostało A.T. w dniu 17 września 2013 r. z pouczeniem, że nie przysługuje na nie zażalenie. W piśmie z dnia 26 września 2013 r. A. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powyższe postanowienie. Odpowiadając na skargę, organ wniósł o jej oddalenie. Organ podkreślił także, że wraz z wnioskiem o wstrzymanie czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego (rozpatrzonym w postanowieniu będącym przedmiotem skargi) zobowiązany zgłosił również zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne. W dniu [...]r. wydane zostało postanowienie o odmowie uznania zarzutów, na które zobowiązany wniósł zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w K.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga A. T. na oznaczone w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W myśl z kolei art. 58 § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W tym miejscu zaakcentować trzeba, że na podstawie art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Nadto, zgodnie z art. 3 § 3 P.p.s.a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W świetle powyższego katalogu spraw, w których właściwy jest sąd administracyjny należy podnieść, że treść art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. jednoznacznie wskazuje, iż w ustawie tej wymieniony przepis stanowi podstawę zaskarżania do sądu administracyjnego jedynie postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i to tylko takich, na które służy zażalenie. Art. 3 § 2 P.p.s.a. przewiduje też możliwość skarżenia do sądu administracyjnego bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt 1-3), oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności, określone w art. 3 § 2 pkt 4, tj. inne akty i czynności z zakresu działania organów (por. np. postanowienie NSA z dnia 16 września 2004 r., OSK 247/04, ONSA WSA 2004, nr 2, poz. 30). Podkreślić należy, że zaskarżone postanowienie organu egzekucyjnego nie mieści się w wyżej powołanej kategorii spraw, podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 17 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. – o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2012 r., poz. 1015 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie: u.p.e.a. albo "ustawą egzekucyjną", o ile przepisy u.p.e.a. nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli ustawa egzekucyjna lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia. Zaskarżone postanowienie wydane zostało na podstawie art. 35 § 1 u.p.e.a. Zgodnie z treścią tego przepisu, wniesienie przez zobowiązanego zarzutu w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego nie wstrzymuje tego postępowania. Organ egzekucyjny może jednak w uzasadnionych przypadkach wstrzymać postępowanie egzekucyjne lub niektóre czynności egzekucyjne do czasu rozpatrzenia zarzutu. Zaznaczyć należy, że art. 35 § 1 u.p.e.a. nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie dotyczące wstrzymania postępowania egzekucyjnego lub czynności egzekucyjnych. Postanowienie takie, co wynika z treści tego przepisu, ma jedynie charakter pomocniczy (wpadkowy) w stosunku do postępowania w sprawie zarzutów. Powoduje to, iż takie postanowienie nie jest objęte zakresem kognicji sądu administracyjnego, wyznaczonej treścią art. 3 P.p.s.a. Na marginesie należy dodać, iż rozpatrzenie przez Sąd wniosku skarżącego o wstrzymanie czynności egzekucyjnych możliwe byłoby – na zasadzie art. 135 P.p.s.a. - wyłącznie w przypadku rozpatrywania skargi na postanowienie w przedmiocie oddalenia zarzutu na prowadzone postępowanie egzekucyjne (por. w tej kwestii postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 1997r., sygn. akt SA/Sz 2034/96, opubl. LEX nr 29803, zapadłe w poprzednim stanie prawnym i zachowujące aktualność pod rządem ustawy P.p.s.a. ). Zauważyć również należy, że z uwagi na niedopuszczalność skargi, bezprzedmiotowe stało się orzekanie przez Sąd w przedmiocie zawartego w niej wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 58 § 3 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.