I SA/Gl 1416/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja – Klimczyk (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia: odrzucić skargę. Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymał w mocy decyzję organu I instancji ustalającą P.K. wysokość zobowiązania w podatku od spadków i darowizn w kwocie [...] zł. Na powyższe postanowienie P. K., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 stycznia 2018 r., wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie poinformowano pełnomocnika skarżącego, iż wbrew twierdzeniu zawartemu w skardze, pełnomocnictwo nie zostało do niej dołączone. Przesyłka polecona zawierająca powyższe wezwanie została - wobec niemożności doręczenia jej adresatowi - awizowana w dniu 5 lutego 2018 r., a następnie awizowana powtórnie w dniu 13 lutego 2018 r. Przesyłka ta w dalszej kolejności została wydana upoważnionemu pracownikowi adresata w dniu 20 lutego 2018 r. W dniu 27 lutego 2018 r. pełnomocnik strony skarżącej nadesłał pełnomocnictwo z dnia 19 listopada 2017 r. do działania w imieniu strony skarżącej w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "ppsa", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Winna zatem odpowiadać wymaganiom, stawianym przez art. 46 ppsa oraz art. 47 tej ustawy. W myśl zaś art. 46 § 3 ppsa do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli wnosi je pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Należy przy tym wskazać na regulację art. 37 § 1, zgodnie z którą, pełnomocnik zobowiązany jest do dołączenia do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub jego wierzytelnego odpisu już przy pierwszej czynności procesowej. Jak wynika natomiast z art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku więc, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia. Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że stosownie do art. 73 ppsa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65–72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. W rozpatrywanej sprawie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi wynika, że została ona doręczona w dniu 20 lutego 2018 r. Niemniej jednak, mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, przyjdzie stwierdzić, że skoro przesyłka ta została awizowana po raz pierwszy w dniu 5 lutego 2018 r., a następnie po raz drugi w dniu 13 lutego 2018 r., to doręczenie zgodnie z przytoczoną regułą zawartą w art. 73 ppsa nastąpiło już wcześniej, tj. z dniem 19 lutego 2018 r., a co za tym idzie, że siedmiodniowy termin na wykonanie tego wezwania upłynął z dniem 26 lutego 2018 r. Pełnomocnik strony skarżącej uzupełnił natomiast brak formalny skargi w dniu 27 lutego 2018 r., a więc już po upływie terminu przewidzianego dla dokonania tych czynności. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.