I SA/Gl 142/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Przemysław Dumana po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie interpretacji prawa podatkowego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe W odpowiedzi na skargę "A" w G., Dyrektor Izby Skarbowej w K., przy piśmie procesowym z dnia [...] 2006 r. nadesłał odpis własnej decyzji z dnia [...] r. Nr [...], wydanej w oparciu o art. 54 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej ustawą P.p.s.a.). Na mocy tego rozstrzygnięcia uchylona została zaskarżona decyzja z dnia [...] r. Nr [...] oraz poprzedzająca ją decyzja z dnia [...] r. Nr [...] , a postępowanie administracyjne, prowadzone w tym zakresie zostało umorzone. Na skutek wezwania Sądu do zajęcia stanowiska w kwestii wskazanej wyżej decyzji z dnia [...] r., strona skarżąca, w piśmie procesowym z dnia [...] r. wniosła o umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie to wiąże Sąd. Jednakże, w przypadku gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności Sąd uzna je za niedopuszczalne. W świetle okoliczności sprawy cofnięcie skargi przez skarżącą uznać przyjdzie za dopuszczalne. Strona ma bowiem prawo rozporządzać przedmiotem postępowania, a fakt wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu czyni zadość żądaniu zawartemu w skardze. Ponadto Sąd, działając z urzędu, nie dopatrzył się okoliczności, które uzasadniałyby uznanie tego oświadczenia za niedopuszczalne. W związku z powyższym, na podstawie art. 161 § 1 pkt.1 ustawy P.p.s.a. w związku z art. 60 tej ustawy orzeczono jak w sentencji.