I SA/Gl 1424/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2) zwrócić skarżącej 100 (słownie: sto) złotych uiszczone tytułem wpisu od skargi. Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika [...][...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...], nr [...] o umorzeniu postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec skarżącej A S.A. w K. na podstawie sześciu tytułów wykonawczych tego Naczelnika z dnia [...], nr [...],[...],[...],[...],[...] oraz [...] obejmujących zaległości skarżącej w podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do lipca 2010 r. Skarga została wniesiona w dniu 6 października 2016 r. W dniu 15 grudnia 2016 r. skarżąca uiściła 100 zł tytułem wpisu od skargi. Natomiast w dniu 29 grudnia 2016 r. pełnomocnik skarżącej złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a takie cofnięcie wiąże sąd, chyba że zostanie uznane za niedopuszczalne (nastąpi to, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności). Sąd w myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, a na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jako że w rozpatrywanym przypadku nie została spełniona żadna przesłanka niedopuszczalności cofnięcia skargi, należało je uznać za skuteczne i w konsekwencji umorzyć postępowanie. Ponieważ skarżący uiścił wpis od skargi, a pismo to następnie cofnął, niezbędne zarazem stało się orzeczenie o zwrocie tej opłaty sądowej. Z tych względów wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne.