I SA/Gl 1434/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Beata Kalaga – Gajewska po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" S. A. w upadłości z siedzibą w K. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] (słownie[...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2004 r. sygn. akt FSK 230/04 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, na skutek skargi kasacyjnej "A" S.A. (obecnie w upadłości) w K., uchylił wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach z dnia 24 września 2002 r. sygn. akt I SA/Ka 1566-1569/01 oraz decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]o nr[...]– w części dotyczącej naliczenia odsetek za zwłokę od nienależnego zwrotu różnicy podatku i o nr [...] ustalającą kwotę dodatkowego zobowiązania podatkowego za listopad 1994 r. w podatku od towarów i usług. W tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach (oznaczenie Sądu sprostowano postanowieniem z dnia 26 października 2004 r. sygn. akt FSK 230/04). W piśmie z dnia [...] strona skarżąca zawarła wniosek o przeprowadzenie postępowania mediacyjnego w zakresie przekazanej sprawy, zarejestrowanej pod sygn. akt SA/Gl 1434/04. Na podstawie art. 115 § 2 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, zwanej dalej w skrócie: ustawą p.p.s.a.) sprawę rozpoznano w trybie postępowania mediacyjnego. Na posiedzeniu mediacyjnym w dniu 22 listopada 2004 r. wyjaśniono i rozważono okoliczności faktyczne i prawne sprawy oraz przyjęto ustalenia, co do sposobu jej załatwienia w granicach obowiązującego prawa z uwzględnieniem wykładni prawa dokonanej w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 18 sierpnia 2004 r. sygn. akt FSK 230/04. Jednocześnie podjęto działania w celu wyznaczenia na dzień 25 listopada 2004 r. spotkania stron w siedzibie Izby Skarbowej w K., które doprowadziłoby do uzgodnienia w formie pisemnej rozbieżnych, a nawet sprzecznych ze sobą interesów stron postępowania. W dniu tym strony zawarły ugodę, którą skarżąca złożyła w Sądzie wraz z wnioskiem o zakończenie postępowania przed Sądem. Na ponownym posiedzeniu w dniu 6 grudnia 2004 r., Izba Skarbowa w K. zobowiązała się uchylić decyzję [...] w części dotyczącej odsetek za zwłokę od zaległości podatkowej za miesiąc listopad 1994 r. i decyzję [...] w zakresie ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego za ten miesiąc w kwocie [...] zł. oraz wydać nowe rozstrzygnięcia w tych sprawach, w terminie 30 dni od daty dokonanych ustaleń, w trybie art. 117 § 1 ustawy p.p.s.a.. W dniu [...] (data nadania w urzędzie pocztowym) wpłynęła do tut. Sądu decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr[...], która na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. nr 137, poz. 926 z późn. zm.) uchyliła decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] znak: [...] w części dotyczącej odsetek za zwłokę od zaległości za miesiąc listopad 1994 r. do kwoty prawidłowo wyliczonej w wysokości [...]zł, a w pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymała w mocy oraz uchyliła decyzję znak: [...]ustalającą kwotę dodatkowego zobowiązania podatkowego za miesiąc listopad 1994 r. w kwocie [...]zł i w tym zakresie umorzyła postępowanie podatkowe w sprawie jako bezprzedmiotowe. Decyzja ta została doręczona stronie skarżącej w dniu[...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 118 § 2 ustawy p.p.s.a. w przypadku, gdy decyzja administracyjna wydana na podstawie ustaleń dokonanych wskutek mediacji nie zostanie zaskarżona, sąd umarza postępowanie w sprawie, w której przeprowadzono postępowanie mediacyjne. Zatem skoro do dnia dzisiejszego do tut. Sądu nie wpłynęła skarga na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]nr[...], to powołany przepis stanowi podstawę do umorzenia postępowania sądowego w niniejszej sprawie, co orzeczono w punkcie 1 sentencji. Orzekając o kosztach postępowania Sąd zastosował art. 232 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. i w oparciu o art. 206 w związku z art. 201 § 2 ustawy p.p.s.a. zasadę miarkowania zwrotu kosztów, bowiem skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu, ustalonej w celu pobrania wpisu (punkt 2 sentencji).