I SA/Gl 1434/12

PostanowienieWSA w Gliwicach2014-01-29

Skład orzekający: Referendarz Piotr Łukasik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy referendarz sądowy jest właściwy do przyznania wynagrodzenia adwokatowi z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej?
Ratio decidendi
Referendarz sądowy jest właściwy do przyznania wynagrodzenia adwokatowi z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Wynagrodzenie to obejmuje koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu pierwszoinstancyjnym oraz koszty sporządzenia wspomnianej opinii, powiększone o należny podatek VAT.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej. Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2013 r. referendarz sądowy umorzył postępowanie o zwolnienie od kosztów i ustanowił adwokata z urzędu. Pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, a następnie złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, ponownie wnioskując o zasądzenie kosztów.
Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi M. M. od Skarbu Państwa wynagrodzenie w kwocie 442,80 zł, w tym podatek od towarów i usług w kwocie 82,80 zł, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C.K. (K.) na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi M. M. od Skarbu Państwa wynagrodzenie w kwocie 442,80 (słownie: czterysta czterdzieści dwa 80/100) złotych, w tym podatek od towarów i usług w kwocie 82,80 (słownie: osiemdziesiąt dwa 80/100) złotych, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach umorzył postępowanie z wniosku o zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych (pkt 1 sentencji) i jednocześnie ustanowił dla niego adwokata z urzędu (pkt 2 sentencji). Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła pełnomocnika w osobie adwokata M. M.. W toku rozprawy przeprowadzonej w dniu 23 października 2013 r. ww. pełnomocnik wniósł między innymi o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, oświadczając przy tym, że koszty te nie zostały w żaden sposób pokryte. Wyrok kończący to postępowanie zapadł w dniu przeprowadzenia rzeczonej rozprawy. W dalszej kolejności, w otwartym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, w dniu 30 grudnia 2013 r. wpłynęło do Sądu pismo procesowe pełnomocnika skarżącego zatytułowane "opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej." W ramach rzeczonej opinii, pełnomocnik skarżącego ponowił wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego zgodnie z przepisanymi normami, oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone. Mając powyższe na względzie, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a.") adwokat wyznaczony w ramach prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wspomniane przepisy zawarte są w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461; dalej w skrócie: "rozporządzenie z 2002 r."). Co znamienne, referendarz sądowy, działający tutaj na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., zobowiązany jest do poczynienia ustaleń, co do rzeczywistej aktywności pełnomocnika, któremu ma zostać przyznane wynagrodzenie. Należy więc stwierdzić, że aktywność ustanowionego w tej sprawie adwokata sprowadziła się do reprezentacji skarżącego w toku rozprawy oraz do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 23 października 2013 r. Do dnia dzisiejszego skarżący nie zaprzeczył, iż takową opinię otrzymał. Taki stan rzeczy pozwala na kumulację obu wymienionych składników wynagrodzenia pełnomocnika. Stosownie do § 19 pkt 1 rozporządzenia z 2002 r., koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują przede wszystkim opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. Stawki minimalne opłat za postępowanie przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji zostały określone w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z 2002 r. Dotyczą one spraw, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (lit. a), spraw w przedmiocie skarg na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego (lit. b) oraz innych spraw, kiedy stawka ta wynosi 240 zł (lit. c). Niniejsze postępowanie – w którym skarga została wniesiona na decyzję w przedmiocie ulgi płatniczej – należy do tej trzeciej kategorii spraw, o której mowa w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia z 2002 r. Pełnomocnikowi, wyznaczonemu i wykonującemu czynności w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, przysługuje zatem wynagrodzenie w wysokości 240 zł. Dodatkowo, w skład przyznanego wynagrodzenia wchodzi należność za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 120 zł (patrz § 18 ust. 1 pkt 2 b) rozporządzenia z 2002 r.). Sumę obu składników wynagrodzenia należy powiększyć o kwotę 82,80 zł, tj. o wartość podatku od towarów i usług, obliczonego w oparciu o stawkę tegoż podatku obowiązującą w dniu orzekania (23 %; patrz § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia). Z tych względów, na podstawie art. 250 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. z uwzględnieniem przywołanych wyżej przepisów rozporządzenia z 2002 r., orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło