I SA/Gl 1438/25

Gliwice, dnia 18 marca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Mikołaj Darmosz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 października 2025 r. nr 0115-KDST2-2.4011.327.2025.3.PR UNP: 2768674 w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych źródeł przychodu osiąganych przez osoby fizyczne postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 580 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. T. W. (dalej: "Skarżący", "strona"), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do tutejszego Sądu skargę na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: "DKIS", "Dyrektor", "organ interpretacyjny") z 9 października 2025 r. o nr podany w sentencji niniejszego postanowienia wydane w następstwie rozpoznania zażalenia strony na wydane w I instancji przez Dyrektora postanowienie z 6 sierpnia 2025 r. mocą którego pozostawiono bez rozpatrzenia wniosek strony o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie ustalenia stawki ryczałtu dla świadczonych usług. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia DKIS oraz poprzedzającego go postanowienia tego organu wydanego w I instancji. Strona skarżąca zażądała zasądzenia kosztów sądowych, w tym kosztów zastępstwa procesowego w podwójnej wysokości, gdyż wysokość stawki nie pokrywa kosztów poniesionych przez Skarżącego. Dyrektor przy piśmie z 11 grudnia 2025 r. przekazał do tutejszego Sądu skargę wraz z aktami sprawy. Organ interpretacyjny wniósł o umorzenie postępowania sądowo-administracyjnego wskazując, że postanowieniem z 24 listopada 2025 r. nr 0115-KDST2-2.4011.327.2025.4.MH UNP: 2811757 wydanym na podstawie art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. z dnia 21 stycznia 2026 r. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, - dalej: "p.p.s.a.") uwzględnił skargę w całości uchylając zaskarżone postanowienie własne oraz poprzedzające je postanowienie pierwszoinstancyjne z 6 sierpnia 2025 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia. Organ interpretacyjny przedłożył również interpretację indywidualną z 10 grudnia 2025 r. wydaną wyniku uwzględnienia skargi na postanowienie z 9 października 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to z innych przyczyn niż przewidziane w punktach poprzedzających (skuteczne cofnięcie skargi lub śmierć strony) stało się bezprzedmiotowe. Tego rodzaju bezprzedmiotowość występuje wówczas, gdy w toku postępowania a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Stosownie do treści art. 161 § p.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Skarga została wniesiona drogą elektroniczną i wpłynęła do organu w dniu 14 listopada 2025 r. (UPP k. 8), a 30-dniowy termin upływał z dniem 15 grudnia 2025 r. Dyrektor natomiast działając w trybie autokontroli wydał postanowienie 24 listopada 2025 r. z zachowaniem warunków określonych w art. 54 § 3 p.p.s.a. Wspomniane postanowienie wydane zostało w terminie ustawowych 30 dni od dnia otrzymania skargi przez organ interpretacyjny. Postanowienie tym uchylono zaskarżone przez Stronę postanowienie jak i poprzedzające je postanowienie wydane w I instancji z 6 sierpnia 2025 r. W wyniku uchylenia postanowienia organu II instancji przestał istnieć przedmiot sądowej kontroli w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli czyni zasadnym orzeczenie o zwrotów kosztów postępowania. Zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie do kosztów sądowych na mocy art. 205 § 2 p.p.s.a. należy zaliczyć uiszczony przez Skarżącego wpis w kwocie 100 zł (wpis w części nadpłaconej ponad tą kwotę został wcześniej zwrócony stronie k. 49) oraz należne zawodowemu pełnomocnikowi wynagrodzenie ustalone według stawek minimalnych w wysokości 480 zł stosownie do § 15 ust. 1 w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z 22 października 2015 r. (tj. Dz.U. z 2026 r. poz. 118). Sąd nie dopatrzył się podstaw do ustalenia opłaty w wysokości przekraczającej stawkę minimalną wnioskowaną przez pełnomocnika strony skarżącej. Sprawa nie należała do skomplikowanych. Podstawy takiej nie stanowił też fakt wystawienia przez pełnomocnika na rzecz jego mandanta faktury VAT za przygotowanie skargi w kwocie brutto wyższej niż wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika obliczane wedle opisanych wyżej reguł. W tym stanie rzeczy Sąd postanowił jak w sentencji.