I SA/Gl 144/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana (spr.), Sędzia WSA Teresa Randak, Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Mendecka, Protokolant Monika Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2007 r. sprawy ze skargi "[...]" S.A. w J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie podatku od nieruchomości. 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej kwotę "[...]" ( słownie: "[...]" złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonym postanowieniem z dnia "[...]", nr "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t.j. w Dz.U. z 2005 roku, nr 8, poz. 60 z późniejszymi zmianami), art. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 roku o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. w Dz.U. z 2001 roku, nr 79, poz. 856 z późniejszymi zmianami) oraz § 1 rozporządzenia prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 roku w sprawie obszarów właściwości miejscowych samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz.U. nr 198, poz. 1925), stwierdziło, że odwołanie "[...]" S.A. w J. od decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia "[...]", nr "[...]", którą organ ten określił Spółce wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za "[...]" rok, zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 223 § 2 pkt 1 powołanej wyżej ustawy Ordynacja podatkowa. W uzasadnieniu postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że decyzja organu pierwszej instancji została doręczona podatnikowi w dniu "[...]", natomiast odwołanie od tej decyzji wniesione zostało do SKO dniu "[...]" (data stempla pocztowego). W związku z powyższym Kolegium stwierdziło, że odwołanie skierowane zostało do organu odwoławczego po upływie 14 dniowego terminu do wniesienia odwołania. Z tych powodów orzeczono jak w sentencji postanowienia. Postanowienie to Spółka "[...]" zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu skargi podniosła, że decyzja wymiarowa z dnia "[...]" została doręczona Spółce w dniu "[...]", a nie jak twierdzi organ podatkowy w dniu "[...]". W tym zakresie stwierdziła, iż z koperty w której zamieszczona została w/w decyzja wynika, że "[...]" przesyłka ta została nadana na poczcie w B., a do J. dotarła ona dopiero w dniu "[...]", o czym świadczy stempel zamieszczony na odwrocie koperty oraz adnotacja pracownika Kancelarii Prawniczej, wskazująca datę jej otrzymania. Ponadto do skargi Spółka załączyła pismo z dnia "[...]" zawierające informację Urzędu Pocztowego nr "[...]" w J., iż powyższa przesyłka (o numerze nadawczym "[...]") została doręczona adresatowi w dniu "[...]". W konkluzji uzasadnienia skargi Spółka stwierdziła, iż w świetle przedstawionych wyżej dowodów, wniesienie odwołania od tej decyzji w dniu "[...]" nastąpiło w terminie przewidzianym w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje wcześniejsze stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Polemizując z zarzutami skargi organ podniósł, iż zaskarżona decyzja Prezydenta Miasta B. została doręczona podatnikowi w dniu "[...]", co zostało stwierdzone na zwrotnym potwierdzeniu odbioru tej decyzji. Natomiast zamieszczona na kopercie data "[...]" jest datą odesłania zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji do Urzędu Miejskiego w B.. Do pisma z dnia "[...]", skierowanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, Prezes Samorządowego Kolegium Odwoławczego załączył wyjaśnienie Poczty Polskiej Centrum Sieci Pocztowej Urzędu Pocztowego nr "[...]" w J., z którego wynika, że "przesyłkę poleconą nr "[...]" adresowaną do Kancelarii Prawniczej w J., ul. "[...]" doręczono w dniu "[...]"." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje : Skarga należy uznać za uzasadnioną. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1259 z późniejszymi zmianami), sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami) wynika, że w przypadku gdy Sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas – w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części, albo stwierdza ich nieważność bądź też stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom podatkowym można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia należy w punkcie wyjścia przypomnieć, iż zgodnie z art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Wniesienie odwołania po wskazanym wyżej terminie skutkować musi więc pozostawieniem go bez rozpoznania, co organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia (art. 228 Ordynacji podatkowej). Zasadnicze znaczenie dla oceny, czy odwołanie od decyzji zostało wniesione w przepisanym terminie ma zatem ustalenie daty jej doręczenia. Sposoby doręczania pism w trakcie postępowania podatkowego, w tym i decyzji, zostały określone w art. 144 – 154 Ordynacji podatkowej. Zebrany w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że decyzja Prezydenta Miasta B. z dnia "[...]", nr "[...]" została doręczona stronie skarżącej w dniu "[...]" . Okoliczność tę potwierdza znajdująca się w aktach sprawy koperta, w której umieszczono powołaną wyżej decyzję, z której wynika, iż w/w przesyłka została nadana w Urzędzie Pocztowym w B. w dniu "[...]", a do J. dotarła ona w dniu "[...]" (data umieszczona na stemplu pocztowym). Również pismo z dnia "[...]" (załączone do skargi) zawiera informację podpisaną przez pracownika Urzędu Pocztowego nr "[...]" w J., iż przesyłkę o numerze nadawczym "[...]" (decyzja z dnia "[...]") została doręczona adresatowi (pełnomocnikowi skarżącej Spółki) w dniu "[...]". Także z pisma Poczty Polskiej z dnia "[...]", nadesłanego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze wynika, iż wyżej wymienioną przesyłkę doręczono w dniu "[...]". Zgodnie z brzmieniem powołanego wyżej art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, termin do wniesienia odwołania od decyzji upływał zatem w dniu "[...]" (środa). Odwołanie to z dnia "[...]", zostało wniesione do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu "[...]" (data stempla pocztowego na kopercie), a więc w terminie przewidzianym w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. W świetle dotychczasowych ustaleń wskazać zatem należy, iż stwierdzenie przez organ odwoławczy w postępowaniu podatkowym uchybienia terminu do wniesienia odwołania na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej powinno być oparte na dowodach wskazujących w sposób niewątpliwy na to, że odwołujący się przekroczył termin określony w art. 223 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa. Dokonanie takich ustaleń wymaga, oczywiście, wcześniejszego przeprowadzenia wnikliwej i wszechstronnej oceny wszystkich dowodów dotyczących daty doręczenia stronie decyzji będącej przedmiotem odwołania oraz daty wniesienia odwołania. Odstąpienie od dokonania takiej oceny, poprzedzonej zgromadzeniem pełnego materiału dowodowego, stanowi naruszenie przepisów postępowania podatkowego - art. 122 i art. 187 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem oceny Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie były wszystkie dowody dotyczące kwestii zachowania przez stronę skarżącą terminu do wniesienia odwołania od podanej na wstępie decyzji z dnia "[...]". Kolegium przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia uwzględniło jedynie dowód w postaci "potwierdzenia odbioru decyzji", wskazujący na to, iż wymieniony termin został uchybiony, natomiast nie rozważał w ogóle dokumentów powołanych w skardze, których treść prowadzi do odmiennych wniosków. Zauważyć przy tym należy, że organ ten nie ustosunkował się również do przesłanego przez siebie pisma Poczty Polskiej Centrum Sieci Pocztowej Urzędu Pocztowego nr 1 w J. z dnia "[...]", z którego jednoznacznie wynika, iż przesyłkę zawierająca powołaną wyżej decyzję podatkową doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu "[...]". Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami ), orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 powołanej wyżej ustawy.